سلام.
به نظرم تو این اواخر زندگی سختی داشتید و تو تایپکای قبلی تون متوجه شدم جدیدا مرگ عزیزی از اعضای فامیلتون رو دیدید که از بستگان همسرتونه . به نظرم اینها رو ذهنتون تاثیر
گذاشته.
بسیاری از احساسات ما ناشی از دیدن و یا تجربه ی چیزیه که اخیرا شاهدش بودیم. لازم نیست خیلی دنبال دلیل برای کارهامون بگردیم کافیه کمی حواسمون جمع باشه که در کجا و چه
شرایطی زندگی میکنیم. در واقع فکر ما توسط خیلی از پارامترها کنترل میشه و خیلی از شادی هامون، ناراحتی هامون، بی اعتماد به نفسی هامون و ... رو از اتفاقات اطرافمون تاثیر میگیرم.
بنابراین تغییر محیط خیلی میتونه تو تفکر و بینش ما تاثیر بذاره. پس در آنچه که فکر میکنید تنها خودتون رو مقصر نبینید و همواره باید به صحت تفکراتمون و تصمیم هامون شک کنیم.
آیا اگر من در فلان خانواده یا فلان کشور یا فلان جایگاه بودم تفکر و عملکردم این طوری بود که الان هست؟ بارها این سوال رو از خودم پرسیدم و در خیلی از موارد با قاطعیت گفتم نه.
فکر کردن به خودکشی چیز خوبی نیست و نشون دهنده ی به هر حال یه جور ناراحتی درونیه. اما چرا این فکر در ذهن شما ایجاد شده؟ به نظرم دلایلش رو در زندگی شخصی تون باید پیدا
کنید و اینجا بگید تا با کمک هم اونها رو حل کنیم.
آدم روانی تعریف داره و همه ی ما میتونیم از نظر روحی از طیف سلامت خارج بشیم. قرار نیست هر کس سر به بیابون بذاره بگیم اون روانیه.
میتونم ازتون بپرسم شما شاغل هستید یا نه؟ وقتتون رو در طول روز چقدر به کار اختصاص میدید؟ چقدر وقت آزاد دارید؟
البته اگه دو رو بر 30 سال سن دارید (25 تا 35) یه جورایی در بحران به سر میبرید. تفکر تلف شدن عمر و از دست دادن فرصت تو این دوره برای خانم ها بسیار عذاب آوره.
یک جور بلاتکلیفی خاصی تو تفکرات.
به هر حال اگه از نظر روانی تو محدوده ی سلامت قرار دارید توصیه من به شما خوندن کتابه و اگه فکر میکنید علایم افسردگی یا بیماری روحی دارید بهتره قبل از هر اقدامی مراجعه کنید به
پزشک.
اگه فشار روحی زیادی روی شما باشه مبنی بر اینکه آینده ی روشنی برای خودتون نمیتونید تصور کنید بهترین راه برای شما پیدا کردن معنای زندگیه و ایجاد هدف در زندگی.
کتاب های زیادی تو این حوزه هست و یک روانشناس معروف که من تقریبا همه ی کتاباشو خوندم اما الان اسمش یادم نیست.تو اینترنت سرچ کنید.
معنا درمانی بسیار برای شما کمک کننده خواهد بود.
علاقه مندی ها (Bookmarks)