همسرم فحاشي و حمله ميكنه بعد هم قهر

[مهارت جو]

سلام دوست عزیز
با توجه به اینکه کمی با مشکل شما درگیرم چند توصیه خواهرانه به شما دارم
1- شما با بهترین مرد روی زمین هم ازدواج کنی باز هم عیبی داره و الان عیب همسر شما رفتار پرخاشگرانه است و شما بایستی راه حل تحت کنترل درآوردن این رفتار رو پیدا کنی مطمئن باش حتی اگه همه ی تلاشت رو بکنی این رفتار حذف نمیشه ولی تا حدود زیادی قابل کنترل.
2- عزیزم طلاق رو از گزینه هات حذف کن کمی جدی تر به زندگی نگاه کن .
3-خانوادت رو در جریان هیچ کدوم از مشکلاتت قرار نده تا میتونی مشاور خوب رو جایگزین خانوادت قرار بده حتی برای درد دل کردن.(من با وجود داشتن خونواده کاملاً تحصیل کرده و روشنفکر و موفق حتی در جواب کنجکاوی های اونها فقط یک جمله میگم همه چی خوبه )
4- همسرت رو در اولویت بذار نه خونوادت رو باور کن اگه تو در زندگی با همسرت خوب و موفق باشی بزرگترین کمک رو به خونوادت کردی
5-سعی کن یک دید خوب نسبت به همسرت داشته باشی یک کاغذ بردار و هر صفت خوبی که در همسرت دیدی حتی اگه شده یک ابراز علاقه ساده یک غیرت ساده یادداشت کن حتمن همسرت خوبی هایی هم داره که تو کمی در قلبت دوستش داری یادآوری اینها بهت کمک می کنه تا از شوهرت توی ذهنت یک دیو دو سر نسازی و بتونی کمی باهاش مهربان باشی
6-یک تجدید نظر اساسی در رفتارهای خودت بکن قبول کن تو هم بی عیب و نقص نیستی بگذار اگه خدایی نکرده یک روز از همسرت جدا شدی هیچ "شاید" و " اگری" نمونده باشه.
7-وقتی همسرت عصبانی کنترل رفتار و گفتارش رو نداره پس سعی کن تو هیچ عکس العملی در اون لحظه نداشته باشی چون بی فایدست و فقط اوضاع رو بدتر میکنه.
8-اگر خواستی با همسرت آشتی کنی خیلی صریح به اشتباهات خودت اعتراف کن این یک شجاعته و بگو مسئولیت اونها رو به عهده می گیری از شوهرت حداقل در این اوضاع توقع عذرخواهی صریح نداشته باش چون مردها معمولاً به زبان نمیارن ولی در ذهنشون قبول می کنن و در طول زمان با رفتارشون نشون می دهند.
9- تا می توانید با خانواده همسرتان وارد درگیری نشوید. شخص مهم در زندگی شما شوهرتان است نه خانواده اش .(هیچ تلاشی نکنید به آنها ثابت کنید اشتباه فکر می کنند همین که خودتان می دانید واقعیت چیست کافیه آنها هم مثل خانواده خودتان متاسفانه فقط می خواهند از فرزند خود دفاع کنند و کاری به درست و غلط ندارند)
10- اگر همسرتان را دوست دارید صریح و واضح بگویید اگر با وجود تمام این رفتارها دلتنگش هستید صریح و واضح بگویید اگر دلتان پر می زند تا برایش یک استکان چای بریزید و لبخند زیبایش راببینید برایش بگویید و ... همینقدر واضح من مطمئنم اینها باارزشترین چیزها در نظر مردان است که خانمها با اینکه تمام اینها در قلبشان است از به زبان آوردن آن ترس دارند شاید می ترسن پس زده شوند یا تحقیر شوند ولی باور کنید اگر همچین اتفاقی هم بیافتد هیچوقت بعدها حسرت این را نمی خورید که اگر می دانست چقدر دوستش دارم یا چقدر برایم با ارزش است شاید ... و اگر بازخورد مناسب را نگرفتید بگویید لیاقت نداشت همین.
11- حس می کنم در این اوضاع کنترل زندگی از دستتان خارج شده (ورود خانواده و شکستن حرمتها) کمی زمان بدهید به هیچ عنوان خانه تان را ترک نکنید خانواده تان را به کل از ماجرا خارج کنید حتی شده تایک مدت کوتا قطع رابطه کنید تا باعث ذهنیت بده همسرتان نسبت به خانواده تان نشود(البته از قبل به خانواده اطلاع دهید تا کدورت پیش نیاید) به هیچ عنوان همسرتا در جریان اقدامات شما برای طلاق یا صحبت با وکیل قرار نگیرد که تمام اقدامات شما بی اثر می شود(و البته در این مورد حق دارد) کم صبوریه تان را افزایش دهید از همسرتان بپرسید با وجود تمام این اتفاقات برای اینکه اوضاع بهتر شود از شما چه توقعی دارد البته فقط بشنوید اگر معقول بود رویش فکر کنید و بپذیرید در مقابل شما هم خواسته هایتان را بگویید البته از قبل خوب فکر کنید تا خواسته هایتان معقول باشد و برای اولین خواسته حتماً شدنی باشد خواسته هایتان را قدم به قدم مطرح کنید و جلو بروید( با لحن مهربان نه طلب کار از فنون زنانه استفاده کنید) برای پذیرفتن یا فکر کردن در آن موارد به همسرتان فرصت دهید.
11- فاتح قلب همسرتان باشید همه چیز حل است (لازم نیست او به این موضوع اعتراف کن یا کسی بداند همین که شما بدانید کافی است)
12- الان به فکر جمع کردن اوضاع بده زندگیت باش در مرحله بعد برای اصلاح رفتار بده شوهرت آهسته و با سیاست جلو برو بهترین زمان برای کنترل رفتار شوهرت وقتیه که مشکل دیگه ای نداشته باشید.
13- سعی کن حرف ها و رفتارهای بده همسرت رو طی این مدت فرامش کنی (وسط دعوا حلوا خیرات نمی کنن حتماً تو هم حرفها یی زدی و کارهایی انجام دادی که اون ناراحت شده و به دل گرفته)
عزیزم من هم یک زن مغرورم و میدونم شاید به نظرت غرور و شخصیتت خورد شده تجربش رو نه به این شدت اما داشتم چیزی که بهت میگماینه که به حرف کسایی که تو رو تشویق به جدایی می کنن گوش نکن حتی اگه اون شخص مادرت باشه بهد از جدایی نهایت کاری که اونها می تونن برات انجام بدن دلسوزی و این تویی که می مونی و هزار تا مشکل نمیگم از ترس طلاق بمون و بساز میگم طلاق عواقب خودش رو داره و قبل از اقدام حتماً در موردش مطالعه کن ببین با توجه به شرایط خونوادگی و اجتماعی که توش هستی آیا طلاق اوضاع رو بهتر میکنه یا بدتر این یه واقعیت عزیزم اینجا ایرانه یعنی...

به امید روزهای خوش