خسته شدم از فکر کردن به مشکلات دیگران

[Eram]

سلام ملیکا جان

بعضی نگرش ها و برخوردهات نیاز به اصلاح داره . مثلا اینکه فکر میکنی "اگر به تو خیلیییی خوش بگذره و خوشحال باشی توی این حال و روز خانوادت یعنی عدم درک اونها یعنی بی توجهی و بی احساسی !

این نگرشت از چند جهت اشتباه و مخرب هست:

1-اول اینکه اتفاقا اگر به شما خوش بگذره و روحیه ات رو حفظ کنی میتونی برای خانوادت و روحیشون مفید باشه . مطمئنا پدرومادرت به قیافه عبوس و گرفته ی شما تو خونشون نیاز ندارند یا شاید دلشون نمیخواد که وقتی رفتین خونشون خواهرا جمع بشین و ذکر مصیبت کنین . شاید اونها هم نیاز دارند که گاهی فضای خونه عوض بشه و همه رو شاد ببینند.

2-شما در درجه اول باید مراقب زندگی مشترکت باشی . اگر تکلیف یا وظیفه ای جدی روی دوش شما باشه همین حفظ زندگی مشترکت هست ، شاید همسرت باهات همراهی کنه و درکت کنه اما موجی از افسردگی ،خمودی و ناراحتی بعد مدتی خسته کننده میشه ، و هرکس از جمله همسرت هم برای همراهی باهات توی مشکلات خانوادت توان و تحملی داره . نذار با این فکر غیراصولی و غلط توی زندگی مشترکتون دلزدگی پیش بیاد.

و اما در مورد اینکه نگران زندگی برادرهات هستی و حتی میدونی که درآمد کمی ندارند و فکر میکنی نگرانیت بی جا هست :

به نظر میاد شخصیت ناجی داشته باشی و مایل باشی زندگی هرکس رو بهتر کنی نه به خاطر اینکه اونها واقعا مشکل بسیار حادی دارند بلکه به خاطر اینکه تو از بازی کردن این نقش لذت می بری و احساس مفید بودن بهت میده.

والبته هم میل کنترلگری ات هست که در لباس یه آدم مهربون دلسوز خودنمایی میکنه اما در نهایت دوست داره زندگی دیگران رو مطابق میلش کنترل کنه اگر چه زندگی خودش یه زندگی

معمولی هست و گاهی توی اون هم ضعف هایی داره ،اما غافل شده ،از تمرکز توی زندگی خودش دست برداشته و از بازی کردن در نقش ناجی و کنترل کردن زندگی دیگران در لباس

دلسوزی لذت می بره . و چون اسمش دلسوزی هست از جانب خانواده ،همسر و دیگران هم تشویق میشه . مخصوصا وقتی خواهرها دورهم می نشینند هرکس غصه بیشتری خورده باشه و

غم و اندوه رو به کل زندگیش ارمغان برده باشه برنده هست و شایسته ی ستایش و تایید چون بیشتر دلسوز پدرومادر و برادرهاست.

تا حدی توی این مساله غرق شدی که از لذت بردن شخصی و زندگی دونفرت به دور از چشم دیگران هم غافل شدی...

درسته که شما دلسوز هستی و به فکر خانوادت هم هستی اما لزوما هر رفتار ناشی از غم و اندوه از سر دلسوزی نیست . چه بسا کسی خیلی دلسوز پدرومادرش هم باشه اما سعی کنه در غم هاشون کمی مرحم باشه و خوشحالشون کنه ،و محبت کنه و به خونه دعوت کنه یا ببرتشون بیرون تا هوا عوض کنن و... . تا اندکی از دردشون کم بشه.
وقتی پیششون هست آرومشون کنه و براشون از خدا بگه و .. .

پیشنهاد میکنم برنامه تلویزیونی "حال خوب"رو که این هفته ها در مورد شخصیت های "ناجی"، "قربانی" و "ستمگر " بحث میکنه از دست ندید .

برنامه حال خوب ،3شنبه ها ساعت 9 شب شبکه سلامت با حضور دکتر علی بابایی زاد که فوق العاده هست .