سلام دوست عزیز
می فهمم منظورتون رو و کاملا درکتون می کنم. راستش همسر من تا حدودی شبیه همسر شما بود و همینطور در خانواده ای که بزرگ شده بود مثل همسر شما بر سر کوچکترین مسائل دو دوتا چهارتا می کردند و حتی برای ازدواج پسرشون انگار می خواستن معامله ملک کنن. هر چند من پدرم حسابدار بود و از پسشون بر اومد . اما در مورد خودمون همسرم از اول می گفت باید مشارکت داشته باشیم که با آموخته های من در مورد اقتدار مرد و کمک نکردن مالی و ... زمین تا آسمون تناقض داشت و حدود یکسال کشمکش داشتیم سر هر چیز کوچیک از رو تختی گرفته تا یخچال جهیزیه ام.
من حتی با حقوق خودمم می خواستم چیزی بخرم اجازه نمی داد یا جوری حرف می زد که توی ذوقم می خورد و نمی خریدم. اما یه روز نشستیم با جزئیات کامل بحث کردیم حتی توافق کردیم (هنوز نه به باره نه به داره) اگه روزی خونه خریدیم به نام هردومون باشه. در مورد اینکه پول کم اومد هر کدوم چه درصدی کمک کنیم هم شفاف سازی کردیم. و اینکه همسرم قبول کرد کاری به خرج کردن من نداشته باشه هرچند من ولخرجی نمی کردم فقط توی حراج ها چیزی رو می دیدم و می خریدم که بعدها به درد می خورد و شاید همون موقع هم لازم نداشتم و در اصل مشکل ما سر خرج کردن من همین بود که من برای شوهرم توضیح دادم و ماهانه مبلغ مشخصی رو برای این قبیل خرجها کنار کذاشتم. شوهرم خیلی نگران پس انداز بود که مبلغ مشخصی رو هم هر ماه پس انداز می کنم.
ما خودمون به این نتیجه رسیدیم و در واقع پیشنهاد شوهرم بود. واسه همین می گم خیالم راحته اقتدارش به مشکل نمی خوره. اگر خرج بزرگی پیش بیاد درصدی هر کدوم کمک می کنیم که 50 50 هم نیست بیشتر شوهرم می ده و شاید 20 الی 30 درصد از من بگیره.
شوهر شما خوبیش اینه که نمی خواد شما پولی بدید توی مسائل خرید سلایق ما تقریبا یکسانه تقریبا توی خرید اجناس با قیمت مناسب تفاهم داریم.
یه موردی رو به شما بگم فقط یه توصیه خواهرانست. من خودم اجناس برند رو خیلی قبول دارم از نظر کیفیت و طراحی اما سالی دو بار به خودم اجازه می دم چیزهایی که واقعا واجبه مثل کفش یا عینک آفتابی رو برند بخرم. چیزهایی که می خوام زیاد کار کنن واسم. اما چیزهایی که مد می شه مثل روسری مانتو کفشهایی با رنگ خاص که مختص همون ساله و ساعت و دستبند و ... رو برند نمی خرم چون می دونم سال دیگه یا نه دوسال دیگه ازشون خسته می شم و می اندازم دور پس شاید توی این یه مورد حق رو به شوهرتون بدم و از نظر اون این مسائل ولخرجی به جساب بیاد. شما کاری که توی این مورد می تونید انجام بدید اینه که خریدهای گرونتون رو براش زمان بذارید و بگید توی این ماه ها من یه خرید اساسی لباس دارم که برآورد هزینه اش می شه این مقدار.
بقیه ایام سال مثلا کفش سفیدی می بینید به دلتونون می شینه یا شلوار مدل خاصی رو دوست دارید بهتره با قیمت پایین و به قول خودمون fake بخرید که هم به دلتون راه رفته باشید هم دو روز دیگه که از مد افتاد دلتون نسوزه که کلی هزینه کردید.
مطمئنا منطقی به شوهرتون بگید و اقلام ضروریتون رو که دوست دارید برند باشه رو مشخص کنید حتما درک می کنن و شاید خودشون هم با شما همراه شن. برای مثال ساعت رو برند بخرید حدود 4 الی 5 سال دیگه ساعت خوب لازم نخواهید داشت حالا دلتون ساعت به رنگ صورتی می خواد که با کفشتون ست شه خوب لازم نیست برند باشه یه چینی اش هم کارتون رو راه می اندازه. اینجوری شوهرتون هم می فهمه زن زندگی و به فکری هستید.
در مورد وسایل خونه هر چی لازم میدونید بخرید. مخصوصا در مورد لوازم آشپزی فکر نمی کنم آقایون سر رشته ای داشته باشن. اگر گرون بود بگید برای وسایلی که مربوط به غذا و خوردوخوراک می شه باید جنس خوب خرید که با کیفیت باشه چون با سلامتیمون در ارتباطه.
در کل همه اش برنامه ریزی و تقسیم بندی و اولویت دهی هستش . مشکل ما که با همین تقسیم بندی و اولویت دهی برطرف شد الان هم ایشون راضیه هم من. اینم بگم باید با جزئیات باشه شده یه هفته هی یادتون بیاد صحبت کنید حلش کنید یا یه جایی یادداشت کنید.
به من تهمت پولدوست بودن و خسیسی زیاد زدن حالا شوهرم خواستگاری من اومد هیچی نداشت نه خونه نه ماشین. باباشم همینطور بعد یه دری به تخته خورد باباش ماشین خرید دیگه خدارو بنده نبودن. و فکر می کردم همه دنبال پولشونن اونم به خاطر یه ماشین دسته دوم 50 میلیونی. همه چی بر می گرده به مدیریتت و اینکه تعارف نداشته باشی و خیلی واضح همه چی رو مشخص کن. تا دیگه تهمت بهت زده نشه و بدونن واسه پول و حقوقت برنامه داری و کسی براش دندون تیز نکنه.
تنها روش با آدمهای اقتصادی و حسابگر شفاف سازی و برنامه ریزیه. بدون تعارف. من خودم خیلی تعارفی بودم سرم خیلی کلاه رفت شما اینجوری نباش پول خودته حق خودته با صحبت منطقی تکلیفش رو مشخص کن. هزینه پوشاک و خورد و خوراک با همسرته و حواست باشه ما از اون پول مشترک برای من لباس و هزینه آرایشگاه و از این قبیل هم استفاده می کنیم. و صرفا نصف حقوق من پس انداز می شه. یه مقدار برای کادوی تولد همسرم و این قبیل مسائل از پول خودم خرج می کنم وگرنه که اصلا دست نمی زنم.
موفق باشی.







. همه چی بر می گرده به مدیریتت و اینکه تعارف نداشته باشی و خیلی واضح همه چی رو مشخص کن. تا دیگه تهمت بهت زده نشه و بدونن واسه پول و حقوقت برنامه داری و کسی براش دندون تیز نکنه.

علاقه مندی ها (Bookmarks)