من و همسرم از دو دنیای متفاوت هستیم و مدام در حال بحث و دعوا. راهنمایی ام کنید.

[غبار غم]

عزیزم من نمی تونم بگم در مقابل رفتارای شوهر و مادر شوهرت چه کارایی انجام بدی اما یه سری مسائل که برام ملموسه رو بهت می گم:

1. پدر من همیشه خدا سرکوفت می زد به مادرم که ما الیم و بل تو خانوادت اینجوری و اونجوری....باورت میشه بعد از یه چیزی حدود 25 سال متوجه شدم که ای بابا! نه تنها مادرم و خانواده ش اینجوری نیستن بلکه خیلی هم از پدرم و خانواده ش سرترن، فقط خانواده پدرم تو یکی دو مورد واقعا خیلی ها کلاسن اونم تو دغل بازی و آب زیر کاهی و کوته بین بودنه! مادرم خوشگل و خانوم و تحصیل کرده (برعکس پدرم) اما کسی که چشماش کوره این چیزا رو نمیبینه و هرچی بذاری جلوش سرش و برمی گردونه.....اینارو گفتم که بگم لاغری که لاغری، حالا به قولی زیباییت آنجلینا جولی گونه نیس که نیس (بماند که اصلا نیازی به یه همچین زیبایی نیس واقعا)، خوب بود سرتاپات عملی بود!؟!کسی که واقعا دوست داشته باشه لاغریتم دوس داره، چاقم بشی دوستت داره باز......نذار این حرفا روت تاثیر بذاره...من تا 21 سالگی پدرم همش بهم می گفت زشتی و دختر فلانی خوشگله (چه معنی داشت اینارو بگه نمی دونم!!!) بعد که رفتم دانشگاه متوجه شدم اولا من اصن زشت نیستم دوما زشتی و زیبایی ظاهری خیلی مفهوم پوچیه واقعا....الان کسی پیشم بگه وای نگا کن فلانی چقد خوشگله یا چقد زشته تو دلم بهش می خندم ....زندگی مفاهیم خیلی قشنگتری نسبت به اینا داره...

2.از قهر خسته شدی؟ چیه شما خانوما جایگاهتون شده ناز کشیدن آخه؟! این همه قهر کرده آشتی کردی (تازه با منت و سرکوفت و توهین) چی عایدت شده عزیزم؟! قهر کرد بذار به حال خودش باشه....اولا اشتباهاتتو کاهش بده تا مقصر نباشی (که فک نکنم شما تا این حد مقصر باشی) دوما یکم عزت نفستو ببر بالا، میگی مهر طلبم، خب ویژگی خوبی نیس دیگه، سعی کن مهر طلب نباشی، یه کتابی هست یادم رفته اسمش، خانوم روانشناسه می گفت دیدم یه مدتی همش من میرم سمت همسرم سعی کردم این عادتم و ترک کنم، نوشته بود خیلی سخت بوده براشون ولی خب بعد یه مدت جواب داده و این همسرش بوده که پا پیش میذاشته. همسر شما با کوچکترین مسائل قهر می کنه چون متوجه شده با اینکار شما خیلی بهش توجه می کنی و ناز می کشی، کیه که اینو دوس نداشته باشه واقعا؟!

3. همسرت میگه بقیه میرن زن پولادار میگیرن؟! شاید یه عده از مردا اینطوری ازدواج کنن ولی همه اینجوری نیستن. الان بخوام برات مثال بزنم زن همسایمونه که سوم راهنمایی تحصیلاتشه و همسرش دکتره!

4. میدونین مردا در هر جایگاهی که هستن (پدر، همسر، برادر، شوهر، دوس پسر و ...) چرا یه همچین حرفایی به یه زن میزنن؟ وقتی که طرف جایگاه خودشو نشناسه و هیچ ارزشی برای خودش قائل نباشه. خودشو نگران نشون بده، نشون بده که اعتماد به نفس نداره، نشون بده که می ترسه، نشون بده که می تونه بار به دوش بکشه...اگه شما تو جایگاه زن بمونین هیچ مردی به هیچ وجه به خودش اجازه نمی ده شما رو از لحاظ مالی یا زیبایی زیر سوال ببره

5. دنیای شما و همسرت همچینم متفاوت نیس. زیباییتون مثه همه، مدرکتون، وضع مالی خانوادگیتون....کجای دنیای شما متفاوته؟ یکم بعد شخصیتی شما متفاوته که خب مگه میشه آدما عین هم باشن؟!

6. روستایی بودن هم هیچ ایرادی بهش وارد نیس....کسی که من و قبول داشته باشه اصالت منم باید قبول داشته باشه و واقعا خیلیا اینجوری هستن. مشکل شما اینه که جایگاهتون رو به عنوان یه زن تغییر دادین، وگرنه همین همسر محترم شما حتی ممکن بود افتخار کنه که مثلا شما روستایی هستی یا اصلا بهش فک نکنه.

پستای دوستان رو خوندم خیلی درست راهنماییتون کردن....یکم برای خودتون ارزش قائل بشید لطفا