تردید بین ماندن یا جدایی، کمکم کنین تو بدترین شرایطم

[المای]

سلام حریر خانم، به همدردی خوش امدین اولا به خاطر داشتن نعمت خانواده ، همسر و دو تا کوچلوی دوست داشتنی شکر گذار خدا باشین.. و دوما لطفا به جدایی فکر نکنید ... چرا که شما 14 سال ادامه دادین و این یعنی شما توانمندی سازش و زندگی کردن با همسرتون رو دارین .. لطفا کم نیارین ، کار خیلی خوبی کردین که اینجا درد و دل کردین ، هر مشکلی راه حلی داره .. همه تمرکز و تلاشتون رو جهت ساختن و درست کردن بذارین.. الان فقط همسر نیستین و مادر دو تا کوچلوی نازنین هم هستین.. کاش با جزییات بیشتری بنویسین .. چه چیزهایی داره ازارتون میده ؟..قطعا مشاوران و دوستان همدردی با شما همفکری میکنند و بهتون کمک می کنند. من به عنوان یه خانم به شما حق میدم که اذیت شده باشی و همین طور تحت فشارهای زیادی باشی چون خب به دلتون نبودن و ازدواج کردین، اما قطعا همسر شما کلی ویژگی های خوب و دوست داشتنی داشته که این زندگی 14 سال ادامه پیدا کرده و این خیلی نشونه خوبیه .. ببینید حتی اگه همسر شما زمان خواستگاری کاملا باب دلت هم بود .. این قد این دنیا و حوادث اش بالا پایین داره که معلوم نبود زندگی خیلی خوب جلو بره.. هزار و یک مشکل پیش بینی نشده میتونه حتی زندگی یه زوج عاشق رو ز هم زیرو رو کنه.. پس لطفا ذهنت رو از افکار منفی پاک کن و سعی کن ریشه این افکارت رو پیدا کنی و بعد هم دنبال راه حل.. اگه با جزییات بیشتری بنویسی قطعا بهتر راهنمایی می گیری.. من خودم هنوز اندر خم یه کوچه ام.. اما دوست داشتم برات بنویسم.. نعمت مادر بودن و همسر بودن خیلی قشنگه .. .. شما نوشتی همسرت خیلی محبت داره و دوستت داره و این خیلی ارزشمنده .. توی ازدواج خیلی زن و شوهر باید گذشت داشته باشن و خیلی هم سخت نگیرن .. به نظرم خودت رو مسئول بدون.. همسرت انتخاب خودت بوده.. قطعا کسی فریبت نداده یا مجبورت نکرده بوده که اتنخابش کنی.. مسولیت انتخابت رو پذیرا باش و با قدرت پاش وایستا.. فقط باید یادبگیری چه جوری شیرین اش کنی.. من مطمنم خیلی خوب از پسش برخواهی امد.. به امید روزهای شاد و پر از لبخند و رضایت شما