مقايسه كردن شوهرم بامرداي ديگه

[شیدا.]

ميدونيد چرا نسبت به اعتقادات شوهرم اول سرد ميشم بعد دوباره برميگردم روي حالت امربه معروف:
1.شوهرآيندم رو هميشه يه آدم نمازخوان تصورميكردم...هميشه اينطورتصورش ميكردم...اينكه پشت سرش نمازبخونم...باروزه بگيريم باهم سحري بخوريم باهم افطاركني....من زيادآدم مذهبي نيستم ولي معنويات روخيلي دوست دارم وعلاقه دارم...نيازدارم شوهرم اهل اين چيزهباشه كه من ازمعنويات دورنشم درواقع نياز به يه محرك دارم همراه داشته باشم من اينطوري تنهايي ممكنه اين چيزارويادم بره
2.يه عمويي داشتم كه اهل نماز وروزه نبود وقتي فوت كرد...من خيلي افسرده شدم وبيشتر ناراحتي من اين بود كه اون دنيا داره عذاب ميكشه....عموها ودخترعموهام ومن خيلي براش خيرات كرديم براي شادي روحش قرآن ميخونيم...نميخوام شوهرم اينطورباشه
شيدا جان چندوقت پيش شوهرم بهم گفت توچرامثل توفلاني شادنيستي...هميشه خسته اي
ميخوام شاد وپرانرژي باشم...چطورميتونم توخونه كنار همسرم شادباشم پرانرژي باشم
چندوقت پيش دكوراسيون خونمون تغييردادم دكوري هاي جديد گرفتم گلدون گرفتم تاخونمون انرژي مثبت بگيره ..اتفاقا خيلي تاثيرداشته مخصوصا به من
چه كارايي بكنم ؟
تروخداكمكم كنيد

در کنار کارهایی که باید بکنی،

یکیش هم این هست که برگردی عقب و دید و نگرشت را راجع به دین و خدا و ... عوض کنی.

این چیزایی که تو ذهنت بوده از دین و مرگ عموت و معنویات و ... اینا را باید یه خونه تکونی اساسی بکنی.

دین برای این هست که تو آرامش داشته باشی. از زندگیت لذت ببری و استفاده کنی. نه این که یه سره در هول و ولای عذاب الهی باشی و رنج ببری و رنج بدی.

این چه دینیه که یه بنده خدا را تو خونه ی خودش به صلابه کشیدی و نمی ذاری راحت باشه و به زور می خوای ببریش بهشت خیالی خودت !!

خدا هم یه معلم خشن و ستمگر و زورگو نیست که اون بالا نشسته باشه منتظر نماز خوندن نخوندن شما باشه. نماز می خونی که آرامش داشته باشی. که تمرکز کنی روی داشته هات و زیباییهای زندگیت و دنیا، که شکرگزار باشی برای همه ی چیزهایی که خدا بهت داده و خواهد داد. برای خودت هست و خودت ...

-------------------------

یه موضوع دیگه اینه که شما دوست داشتی با همسرت نماز بخونی یا افطار کنی. حالا به هر دلیلی ایشون اهلش نیست.
همه ی ما یه کارهایی را دوست داریم با شریک زندگیمون همراه باشیم. یکی دوست داشت همسرش اهل سینما رفتن بود، یکی می گه کاش با من می اومد ورزش یا ...

اما هر کس یه جوری با این اختلاف سلیقه ها یا حذف کردن بعضی خواسته ها یا فانتزیها یا نیازها کنار می آد.
اگه همسر من در بیشتر موارد مطابق خواسته ی من هست اما دوست نداره با من فیلم ببینه باید هر روز باهاش دعوا کنم؟ یا بپذیرم که بعضی چیزها را باید ازش گذشت و زندگی را به کام خودم و دیگری تلخ نکنم؟

رها کن این گیری را که به اعتقادات همسرت دادی. فکر کن اصلا بهت ربطی نداره. هر بار که یادت افتاد اینا رو با خودت تکرار کن ... نماز خوندنش هیچ ربطی به من نداره !!!!! واقعا هم نداره ها ... شما اشتباه می کنی فکر می کنی ایشون برده ی زرخریدت هست و باید همه آرزوها و فانتزیها و ترسها و رویاهای شما را برآورده کنه. ولش کن بنده خدا را

چیکار به رابطه ی ایشون و خداش داری؟ چیکار به دینش داری؟ موسی و شبان را یه بار دیگه بخون. شاید همسرت یه راه دیگه ای برای خودش داره. شاید یه روزی و یه جور دیگه ای بیاد تو مسیری که می خواهی ... اما با زور و غر زدن، به دین شما ایمان که نمی آره هیچ، زندگیت هم از دست می دی.

-------------------------
طنین حرفهایی که آرومت می کنه، قانعت می کنه، درکشون می کنی ... بنویس. یه جا برای خودت بنویس و هر روز بخونشون ... اینقد که دیگه یادت نره و بشه ملکه ی ذهنت.


ویرایش مدیر همدردی:
البته پاسخ شیدا. گرامی هم راستا با نظرات همدردی نیست.
اگرچه این صحیح هست که خدا رحمان و رحیم هست.
اگرچه درست هست که یک همسر نمی تواند با بداخلاقی و سخت گیری و غر زدن امر به معروف کند.
اگرچه به غیر از نماز ، سایر صفات انسانی هم در دین صحیح هست.
اگرچه این مراجع روش های بسیار اشتباهی در برخورد با همسر دارد.

اما:
خدا انسانها را نسبت به هم بی تعهد نیافریده است. مخصوصا نسبت به همسر
یعنی یک همسر باید هم به جسم و هم مسائل مذهبی همسرش حساس باشد و این حساسیت با دلسوزی و روش مناسب باید انتقال یابد.
طبیعی هست کسی که همسرش را دوست دارد هم برای مدت محدود این دنیا تمایل دارد او لذت ببرد، هم برای زندگی چاویدان او نگران هست و باید هم کمکش کند.
اما کمک با زندانی کردن و ظلم کردن و گیر دادن و درگیر بودن تفاوت دارد. بلکه بایدروش چذبی باشد.

از طرف دیگر واقعا خدا کنار رحمانیت خودش ، وعده دوزخ و جهنم هم برای کسانی که عمدا از مرزهای قرمز عبور می کنند را داده است.
کسی نمی تواند مسلمان باشد و پیامبر و قرآن را قبول نداشته باشد، و کسی نیست که قرآن را خوانده باشد و تقریبا در تمام صفحات آن در کنار وعده های بهشتی، مسائل جهنم را ندیده باشد.
لذا در مسائل دینی باید خیلی محتاط با روشی که قرآن و منابع دیدنی سفارش کرده اند عمل کرد نه بر اساس خصوصیات شخصیتی خودمان که ممکن است بر اساس نگرانی، ترس، عصبانیت یا کمالگرایی و سخت گیری باشد.

ا