وقت مناسب طلاق گرفتن ؟؟؟

[Somebody20]

اها يه چيز جالب ديگه، اينه كه شوهرم اصرارم داره بياى خونه راجه به بچه ميخوام صحبت كنم كه بچه دار شبم.
نميدونم ميخراد نشون بده اهل زندگى شده، يا ميخواد ميخ منو محكم كنه كه نرم ديگه سكت جدايى، يا ميخواد احساساتمو قلقلك بده، يا واقعا بچه ميخواد و ميخواد زندگى كنه

دلم نمباد بعش بگم نميام خونه، دلم ميسوزه بهش، كاش اصلا ازش نميخواستم بياد مشاوره وقتى به قول خودش ذات ادما عوض نميشه. طفلكو بيخودى اميدوار كردم حس ميكنم.

[Somebody20]

اقاى امين پستتتونو ١٠ بار خوندم،
همسر من با من هيچ مشكلى نداره، جز اينكه ١-بهش هيچ ايرادى نگيرم ازينكه خواسته ها و ارزوهاى مامانشو عملى كنه ،حالا مسافرت، مهمونى و هركارى كه واسه من شايد بكنه ٢-اينكه قيد خوب شدن و اخترام گذاشتن به خونوادمو بزنم.

خواسته هاى من از همسرم:
١-رفيق بازيش نباشه
٢-به خونوادم احترام بذاره و من تو جمع و مناسبت ها نه هميشه، اما گاهى همراهى كنه
٣-من ادم معاشرتى هستم، احازه بده خونوادم ى دوستاى مناهلمون با ما رفت و امد كنن
٤-خواسته هاى مامانش در خد تعادل براورده شه نه ك انگار يه پسر محرده و هيچ مسيوليت ديگه اى نداره
٥-ما حوونيم، تفريح لازم داريم، ما حتى يه پارك نميريم باهم، چه برسه مسافرت و...
٦-وظايفش نسبت يه منو بشناسه و انقد منت نذاره اگه منو دكتر مثلا ميبره.
٧- انقد از خونه فرارى نباشه ك بره خونه مامانش ، وقت برام بداره تو خونه
٨- انقد لجبازيهاى بچه گانه و تلافى كردناى احمقانه و لوس بازياشو بذار كنار يكم زندگى رو راحت بكيره بزاره منم زندگى كنم، شما نميدونيد اين ادم سر ريزترين چيزا لج ميكنخ ى منطقشم فقط به درد خودش ميخوره، هيچوق عيباى خودشو نميبين، فوق العاده توقع احترام و عزت داره ار خونواده من اما نميگه من چه احترامى گذاشتم. ( كه اين يكى كه واقعا خيلى رو مغزمه هيچوقت اصلاح نميشخ، چون اخلاق و ذاتشه و نه تنها من بلكه خيليارو ازار ميده)
شوهرم گفته كوارد ١ و ٥ و ٦ و ٧ كمى هم ٣ رو رعايت ميكنه، اما يقيه ش نه.
نميدونم حن تا از خواسته هاى هركدوم منطقيه، مشكل من اينه، اگه كسى بياد بگه اقا شوهرت حق داره برا مامانش انقد وقت بداره و مقصر منم ميپذيرم واقعا و هرچند سخت باهاش كنار ميام.

شايد خواسته هاى من ميخره به نظر بياد، اما همينا باعث شده ما اصلا شبيه زنو شوهرا نباشيم، هركى كنار خونوادش مهمونى ميره و تفريح ميكنه و وقت ميگذرونه، و ما فقط باهم شام و ناهار ميخوريم، تو خونه زن و شوهريم، اما بيرون از حونه همسايه ايم.

[Somebody20]

من نميدونم چجورى الان قول داده منو ببره مسافرت مثلا، اون اصلا نميتونه بياد مسافرت، هرجا مياد كوفت مسكنه انقد ميگه دلم گرفته و فاز غم ميگيره.يعتى مسافرت رفتن به نظرش يعنى پولو دور ريختن و تحمل بدترين روزاى زندگى،

من اصن هرجور فك ميكنم شوهرم يه حورايى افسردگى داره، اين همه وابستگى و حس دلتنگى و همه ش سير كردن تو بچه گى و گذشته ش و فرار كردن از تغيير ( حتى اگه مدل موهاش باشه يا جاى خوابش). عاشق كاراى تكراريه، مدام ميگه منو بهشتم كه ببرن همين خيابون مادرم يه حس ديگه ميده بهم، دنيا يعنى فقط همين معازمو اين خيابون، درسشو از بهترين دانگشاه تهران ول كرد نتونست ادامه بده كه چميدونم اينجا دلم ميگيره.

[رازقي]

الهام جان دلسوزي بيجا ممنوع
چطور ميتوني با مردي كه احترام خانوادت رو بدون هيچ دليل محكمي نگه نميداره كنار بياي؟اونم مردي كه خودش زندگيشو ول كرده پاي خانوادش و رفيق بازيش
از خواسته هات كوتاه نيا اصلا
بي احترامي به خانوادت يعني بي احترامي مستقيم به خودت.اين آقا بينهايت بي مسيوليت هست هنوز نه تو دوران مجرديشه كه انگار يه نوجوان لجبازه.آدم در برابر دوست دخترشم بيشتر احساس مسيوليت ميكنه تا اين آقا در برابر تو
من در عجبم از رفتار خودت كه الان بازم داري كوتاه مياي
مطمينم بيشتر رفتاراي شوهرت ناشي از شل كن سفت كن خودته

[Ye_Doost]

شما هنوز راه رو اشتباه میروید. اینقدر از این شاخه به اون شاخه نپرید. مشکلات تون رو به دو دسته
"اساسی" و غیرقابل تحمل که باید فورا حل شوند و اگر نشوند به زندگی مشترک ادامه نخواهید داد و
مشکلات "فرعی" که که باید حل شوند ولی نسبت به دسته اول اولویت کمتری دارند تقسیم و مشخص کنید.

به نظر خود من "اصلی ترین" مشکلات شما رفیق بازی و مشروب خوردن همسرتان است. البته این آخری رو در لیست انتظارات تان ندیدم. یا من اشتباه کرده ام یا برطرف شده ؟

بقیه مشکلات شما "فرعی" هستند. اگر اون دو مشکل اصلی حل شوند بقیه مشکلات هم حل یا خفیف می شوند. مثلا وقتی این آقا وقتش رو با رفقاش نگذراند، بطور طبیعی وقتش آزاد و به تدریج مجبور میشه ساعات بیشتری رو با خانواده اش بگذراند. گردش و تفریح تان هم در همین مسیر کم و بیش برقرار میشه و الی آخر.
خیلی روی اون دو تا مسئله و اگر لازم می بینید روی برقراری تعادل در ارتباط با خانواده های دو طرف فشار بیاورید. (کلا 3 موضوع).
اول حساب این ها رو برسید. تا این ها حل نشده اند به بقیه مسائل توجه و اهمیت نشان ندهید. به عنوان مثال دعوت به گردش و مسافرت رو نپذیرید تا طرف مقابل هم منت سرتان نگذارد که باهاتان راه آمده (ولی فقط برای یک مسئله به نسبت بی اهمیت). یعد از این همه مدت زندگی با جنس مخالف دیگه نباید فریب این ترفندهای دلگرمی دهنده موقتی رو بخورید و پایه های اساسی رو خراب رها کنید.

[Somebody20]

شما هنوز راه رو اشتباه میروید. اینقدر از این شاخه به اون شاخه نپرید. مشکلات تون رو به دو دسته
"اساسی" و غیرقابل تحمل که باید فورا حل شوند و اگر نشوند به زندگی مشترک ادامه نخواهید داد و
مشکلات "فرعی" که که باید حل شوند ولی نسبت به دسته اول اولویت کمتری دارند تقسیم و مشخص کنید.

به نظر خود من "اصلی ترین" مشکلات شما رفیق بازی و مشروب خوردن همسرتان است. البته این آخری رو در لیست انتظارات تان ندیدم. یا من اشتباه کرده ام یا برطرف شده ؟

بقیه مشکلات شما "فرعی" هستند. اگر اون دو مشکل اصلی حل شوند بقیه مشکلات هم حل یا خفیف می شوند. مثلا وقتی این آقا وقتش رو با رفقاش نگذراند، بطور طبیعی وقتش آزاد و به تدریج مجبور میشه ساعات بیشتری رو با خانواده اش بگذراند. گردش و تفریح تان هم در همین مسیر کم و بیش برقرار میشه و الی آخر.
خیلی روی اون دو تا مسئله و اگر لازم می بینید روی برقراری تعادل در ارتباط با خانواده های دو طرف فشار بیاورید. (کلا 3 موضوع).
اول حساب این ها رو برسید. تا این ها حل نشده اند به بقیه مسائل توجه و اهمیت نشان ندهید. به عنوان مثال دعوت به گردش و مسافرت رو نپذیرید تا طرف مقابل هم منت سرتان نگذارد که باهاتان راه آمده (ولی فقط برای یک مسئله به نسبت بی اهمیت). یعد از این همه مدت زندگی با جنس مخالف دیگه نباید فریب این ترفندهای دلگرمی دهنده موقتی رو بخورید و پایه های اساسی رو خراب رها کنید.

دوست عزيز پست من رو با دقت نخونديد، من چند بار گفتم همسرم قول داده دوستاش و به طبع مشروب رو بذاره كنار، الانم تو اين خن روز دورادور حواسم بهش هست كه ديگه بوى قليون از خونه مامانش نمياد. من نميدونم تا كى ميتونه اين قول رو عملى كنه، اما فعلا كه سر حرفش هست. براى همين من ديگه رو اين قضيه مانور نميدم و چيزى نميگم، چون قول داده حل بشه.
انقاقا همين مساله منو واقعا وسوسه كرده،
و فقط مونده مسالع بعدى م ارنباط با خونوادع هامونه.
بقيه موارد مثل مسافرت و اينها مسايلى هست ك حل شايد بشه شايد نشه اما دليلى نيست براى تصميم جدايى.

من باز با مشاورم صحبت كردم و گفت همسررت اگه بهواد باز همين رفتارو با خونوادت در بيش بگيره بايد بدونه كه رابطه اى ناسالم ديگه اى رو ميخواد ببار بياره و شما باز سر مساله اى ديگه كه ظاهرش گوشته اما درونش نفرت از خونواده همديگه هستش، به مشكل بزرگى ميخوريد. ضمن اينكه اگه با خوونواده هم خوب بودين همچين كشكلى اصلا پيش نميومد يا اگه پيش ميومد خيلى سريع از طريق خونواده ها حل ميشد.
گفتم همسرم ميگه خب تو هم خووه مامان من نيا، گفت اينكه نميخواد رابطه گرم و صميمى دارشه باشه حقشه ك بهواد انتخاب كنه، اما اسن وضع االان كه بخواد سلام نده يا تا اين حد كينه جويى كنه كه من پامو اونجا نميدارم و خونوادت پاشونو اينجا نذارن طولانى شدنش واقعا جالب نيست و مطمعنن تاثير بد ديگه اى رو رابطه تون داره.

از من خواست از همسرم بابت كارهايى كه حاضر شده برام انجام بده تشكر كنم، اما ازش قاطعانه بخوام تو رفتارش با خونواد ها تحديد نظر بشه. ايشون گفت همسرت خيلى خيلى تورو دوست داره و اينو تو حرفاش چند باز نشون داد، اما بايد متوجه رفتار اشتباهش باشه.

من خيلى نگرانم، ميترسم بهد ها به خودم بگم ب خاطر خونواده هامون زندگيمونو خراب كردم، واسم دعا كنيد، امشب قراره حرف اخرو بزنم، كاش باز هم كسى اقاى امين رو دعوت كنه به تاپيكم سر بزنه

[ستاره زیبا]

عزیزم شما بگو دوست دارم همونطور که روابط داخل خونه با همکاری هردو داره درست میشه روابط خارج خونه یعنی خانوادها هم بهبود پیدا کنه بگو من توقع ندارم خیلی جیجی باجی شما با خونواده من بشی یا من ...
اما میخام احترام نگه داریم هم من به خانواده شما هم شما به خونواده من
بگو دوست دارم توهین نشه و ....
خیلی روابط عادی در عین احترام
تا به ثبات نرسیدین هرگزززززز بچه دار نشو حداقل 5_6ماه زمان میخاد تا اطمینان پیدا کنی

[Somebody20]

باورم نميشه، همسرم با اون شدت موضع گيرى اولش فكرشم نمكيردم راضى شه.
اما راضى شد، اما گفت بهم زمان بده، توقع نداشته باش همين فردا بيام خونه مامان بابات، خونه بقيه فاميل ميام اما چون از خونوادت داخورم عجله نكن. منم قبول كردم

[آنیتا123]

عالیه. معلومه که همسرت خیلی دوستت داره.فقط لطفا زود کوتاه نیا.مخصوصا در مورد خواسته های اساسیت.اینکه بیشتر برای تو وقت بزاره و مسئولیت پذیر باشه.

در کل خوبه که خطر از دست دادن تو رو با تمام وجودش احساس کنه.قبلا هر کاری دوست داشت میکرد و مطمئن بود تو در هر صورت تحمل میکنی.

سعی کن توی برخوردات قوی و شاد و با اعتماد به نفس جلوه کنی.

در هر صورت اگر هم آخرش برگشتی به این زودیها زیر با بچه نرو .معلوم نیست همسرت بتونه عادت های غلطش مثل رفیق بازی رو کنار بزاره و با وجود بچه کار تو

خیلی سخت میشه.

[khaleghezey]

روی مهارت های ارتباطیت کار کن.

مشکلاتی که نوشتی بجز چند مورد حاد بقیش قابل حل شدن است فقط یکم صبور باش.
تحت فشار زیاد قرارش نده بزار نرم نرم جلو بره اینطوری بهتره تشکر کردنم یادت نره ازش.
راستی سعی کن خیلی اسرار و پافشاری نکنی بزار با میل باشه پله پله از فامیل شروع کن توع جمع خودتان هم پیشش باش بعد مهمانی خواهشا خیلی ازش ایراد نگیر .
مشاوره رو هم ادامه بده.زوم کن روی مسائل اصلی با گفتگو حل کن میبینی به دلخوری داره میرسه stop بده یک زمان دیگه موکول کن