سحر جان كاملا دركت ميكنم منم تو شرايط تو هستم و واقعا نميتونم درك كنم رفتارش در حالي كه من سعي ميكنم شوهرم احساس نكنه خانوادم مهمتر يا اولويت من اونا هستن ولي اون تو كار خودش برخود هاي بد داره هميشه خودش ميگيره نه حرف ميزنه نهچيزي مثلا ما ماشين خريديم برادرم كلي تبريك و تعريف ميكرد بعدش برادرم ماشين خريده اصلا شوهرم تبريك هم نگفت هيچ به روشم نياورد احساس ميكنم چشم ديدن خانواده من نداره رسما حسودي ميكنه من شخصا وقتي فكر ميكنم دو دليل بيشتر براي اين رفتارها نميبينم
١- حسودي ميكنه هم به خانوادم همم اينكه من با خانوادم خوبم و اونا با من نميتونه تحمل كنه چون هميشه سعي ميكنه ثابت كنه كه خانوادم من نميخوان يا من دوست ندارم در حالي كه من ميدونم اينجوري نيست
٢- عوامل فرهنگي و تربيتي باعث ميشه اتوماتيكوار نسبت به خانواده من مغذش بد كار كنه چون كلا خانوادگي عادت دارن هميشه معترض باشن هميشه اعتراض كنن هميشه ناراضي باشن هميشه خودشون بالاتر ببينن يه خود شيفتگي خاصي دارن كه كم كم احساس ميكنم مريض هستن اينم يه جور مريضي
كاش واقعا راه نجات باشه منم مثل شما ديگه احساس ميكنم افسردگي گرفتم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)