نقل قول نوشته اصلی توسط yarmehrban نمایش پست ها
سلام عزیزم
آدمها از یک سنی به بعد دوست دارن خیلی چیزا رو تجربه کنن اما بدلیل ناپختگی و عدم آگاهی و ریسک پذیر بودن دچار مشکلات زیادی میشن، مخصوصا زمانی که درگیر رابطه ی عاطفی و کشش به جنس مخالف باشن.
من خیلی وقتها در تالار گفتم عشق و برقراری رابطه ی عاطفی در سن پایین اصلا پسندیده نیست.
امروز با چهار سال پیش چقدر فرق کردی؟
معیارهات برای انتخاب آدمها چقدر تغییر کرده؟
چقدر آگاه تر شدی؟
چقدر بیشتر به خودت و آیندت فکر میکنی؟
ما وقتی هجده سالمون بود به کوچکترین کشش عاطفی جذب میشدیم، اما الان نه! اون موقع فرق بین محبت از روی سوء نیت یا محبت خالص رو نمیدونستیم. الان دیگه قصه فرق کرده...
عزیزم تو کشش پیدا میکردی بسمت یک روزنه ی نور، یک جرقه، یک محبت ، یک احساس متفاوت، یک لرزش دل... این باعث شده بود که با وجود اینکه میدونستی آره فلانی مشکل داره بازم بری وسط قصش..
نمیدونستی داری به کی و چی جذب میشی ، فقط میخواستی تجربش کنی، حسش کنی
تو با صداقت پیش میرفتی دیگری با نیت پلید..
زن ها از هر چند ده تا یک نفر میل شدید به مرد داره ولی مردان از هر ده نفر، نه نفر اول دچار کشش جنسی میشن بعد سراغ باقی ماجرا میرن... مثل اینکه میگن طرف دختر خیلی خوبیه اما کنارش هیچ حسی ندارم!!
معیارهای تو شاید خیلی خوبن اما چقدر در طرف مقابل دیدی و لمس کردی؟ چقدر اون فرد رو دربوته ی آزمایش قرار دادی؟
البته از حق نگذریم کاش مردم این روزگار دونه ی دلشون پیدا بود... نمیشه همه ی تقصیر ها رو گردن شمایی بندازیم که فقط یک نیاز طبیعی داشتی.
توصیه میکنم مدتی دور عشق و عاشقی رو خط بکشی و بجاش چند کتاب مفید درباره ازدواج و دنیای قبل از ازدواج بخونی... از تجربه آدمها استفاده کنی... از مشورت بزرگترها استفاده کنی.
آدمهایی رو بپذیری که حداقل های اخلاقی و ایمانی و شرایطی رو برای ازدواج داشته باشن. سنشون ۲۶ به بالا باشه، دانشجو نباشن، خانوادشونو در جریان بگذران، بلوغ فکری داشته باشن، بتونن مسئولیت شما رو بپذیرن و شرایط مطلوبی از نظر مالی داشته باشن. نمیگیم ثروتمند اما بتونن یک دختر رو خوشبخت کنن یا خرجشو بدن... خیلی از مسایل مطرحه... فقدان هر کدام یعنی ماندن و در جا زدن و سستی در ازدواج
توأم بدون از زندگی چی میخوای؟ کجای دنیا وایسادی و چی انتظار داری؟ میتونی مسئولیت قبول کنی و زن زندگی باشی؟ زندگی همش عشق نیست .. با ازدواج هیچی درست نمیشه... زندگی یعنی جنگیدن و پیش رفتن.. یعنی بزرگ شدن ...


سلام. خیلی ممنونم از اینکه وقت گذاشتین و راهنماییم کردین.
راستش اتفاقاتی که برای من افتاد به جز اون موردی که طرف شیاد بود، هیچکدوم قصد سواستفاده آنچنانی نداشتن و واقعا منو دوست داشتن. اما خودشون آدم های سالمی نبودن از نظر روانی یا اگه بودن مناسب من یکی که نبودن.

خیلی درباره ازدواج، تفاوت های بین زن و مرد و نحوه رفتار صحیح مطالعه کردم. و ثمربخش هم بود، این آقایون، مخصوصا مورد آخر که هنوز در قلب منه، به من میگفتن تو یه دختر کاملی و زن زندگی خواهی بود. ولی مشکل اینجا بود خودشون مرد زندگی نبودن و من نمیتونستم تحمل کنم رابطه های روی هوا و با کشمکش رو.

من معیارام برای ازدواج مشخصن و میدونم از ازدواج چی میخوام. فکر نمیکنم که ازدواج یعنی دوتا آدم بشینن زیر یه سقف و مدام دل و قلوه بدن به هم و تمام.
ولی نمیدونم اینهمه آدم نامناسب، اونم با احساس عمیقی به من که باعث میشد دل ببازم بهشون چرا مدام اومدن توی زندگیم...

فرمودید درباره دنیای قبل از ازدواج مطالعه کنم. ممکنه بهم کتاب خوبی در این زمینه معرفی کنین؟ خیلی دلم میخواد درباره دنیای مجردی و مزایاش دید خوبی پیدا کنم.
حقیقت اینه که من دوره مجردی آنچنان خوبی رو نمیگذرونم. توی دانشگاه دوستانم خیلی با من فرق داشتن و دنیاشون به ظواهر و دوست پسر و غیبت و... ختم میشد و من مایل نیستم که الان بعد از دانشگاه هم دوستیمو باهاشون ادامه بدم. و متاسفانه اکثر هم سن و سالام یا اینجوری ان، یا دیگه خیلی افراطی مذهبی ان. چندتا آدم اهل فکر و مثبت که بتونم باهاشون ارتباط سازنده داشته باشم هیچوقت پیدا نکردم. و راستش این قضیه «دوست» هم خودش یه معضل شده برای من که میخواستم در تاپیک جدایی مطرحش کنم‌.