سلام به امید عزیز
فکرت درسته!
تو این دوره دوست دختر یا دوست پسر علاوه بر تحمیل یه محبت و عاطفه ی سطحی و کشکی، زمینه ساز بی اعتمادی، شکست عاطفی یا اصطلاحا عشقی و شکست تحصیلی میشه.
چون دختر و پسرای ما در دوران مدرسه بصورت جداگانه تحصیل میکنن به محض ورود به دانشگاه دچار یکسری تند روی ها میشن، مثلا حواسشون پرت دختر یا پسری میشه.
عشق واژه ی مقدسیه و باید در جای خودش بوجود بیاد. این چیزا فقط نوعی احساسات زودگذره، دست آخر هم دخترا پشیمون میشن، هم پسرا.
اینکه شما یه حرفی زدی و بقیه برداشت شخصی کردن اصلا واست مهم نباشه.
اونا خیلی اشتباه کردن که دچار توهم و خیال بافی شدن.نه لازم هست توضیحی به کسی بدی و نه پیامی به کسی بفرستی.
تو هم یکجورایی چوب حرف نادرست خودت رو خوردی... و درس عبرت بشه واست.
خب امید همه سیگارین تو چی؟ تو هم باید بگی من موادیم؟
این سالا برات سرنوشت سازه اگه درست رو خوندی و متوجه شدی و امتحاناتت رو با موفقیت دادی که هیچ، اگر ندادی میشه شکست تحصیلی اونوقت از روستا هم بهت زن نمیدن.
همه ی اونایی که ادعای عاشقی میکنن ازت کنار میکشن و میرن شوهر میکنن به اون پسره که دکترا میخونه یا ثروتمنده یا کارمنده!
هر پسری دو سال سربازی رفت عشقش رو از دست داد و دختره رفت با یکی دیگه ازدواج کرد. دو ماه دوری سردی میاره و آدمو سست میکنه ،چه برسه دو سال!
اینا رو میگم با خاطره های تلخ و شکست عشقی زندگی آیندتو نسازی.
نه به اون خانم سلام کن و نه تحویلش بگیر، به بقیه هم بگو منظورم یک کلاس دیگه بوده نه کلاس خودمون.
بگذار یادشون بره.
به گریه و بی اهمیتی و حرفای دخترا هم توجه نکن، اونا از روی ناآگاهی و درگیری در احساسات زودگذر یچیزی میگن، اما تو باید عاقل باشی.
رفتی دانشگاه درس بخونی و رشد کنی فردا بری سر کار و سربازی، کلاس عشق و عاشقی که نیست.
موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)