الان خیلی گیجم و ناراحت ، عصبانی و بدبین
اما می خوام از روی منطق تصمیم بگیرم و یک هفته ای روی قضیه فکر کنم
این برای من یه تحول اساسی تو زندگیمه و به سادگی نمی تونم جواب بدم
دروغ شنیدن تو این قضیه برای من خیلی سنگینه و نمی خوام بگم این خیانته ولی چیزی در همون حده همچنین اینکه تصور کنم طرفم با یه نفر رابطه جنسی داشته برام غیر قابل تحمله
با خودم میگم اگه من با کسی رابطه داشته باشم شاید زیاد دنبال راست و دروغ حرف طرف نرم و قضیه این طور برام حل بشه که من خودم بودم طرفمم بوده از این به بعد مهمه
اما از یک طرف نمی تونم با کسی که قراره یه عمر با هم زندگی کنیم دروغ بگم
من فکر میکنم هر کسی نفر اول براش خاطره میشه و من نیز از قائده استثنا نیستم
کلا ذهنم بهم ریخته نمیدونم چی درسته چی غلط
گاهی فکر می کنم شاید به بلوغ فکری تو این ضمینه نرسیدم
دوستان خواهشا قضیه رو برام روشن کنین
با تشکر









علاقه مندی ها (Bookmarks)