به انجمن خوش آمدید
  • Login:

لینک پیشنهادی مدیران تالار همدردی:

 

"گلچین لینکهای خانواده، ازدواج و مهارتها(به روز شد)"

دانلود موسیقی و آرامش
دسترسی سریع به مطالب و مشاوران همـدردی در کانال ایتا

 

کانال مشاوره همدردی در ایتا

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 35

Hybrid View

  1. #1
    عضو عادی آغازکننده

    آخرین بازدید
    یکشنبه 02 شهریور 99 [ 21:09]
    تاریخ عضویت
    1396-1-23
    نوشته ها
    14
    امتیاز
    4,347
    سطح
    41
    Points: 4,347, Level: 41
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 3
    Overall activity: 0%
    دستاوردها:
    Tagger Second ClassVeteran1000 Experience Points
    تشکرها
    2

    تشکرشده 4 در 4 پست

    Rep Power
    0
    Array
    نقل قول نوشته اصلی توسط Ye_Doost نمایش پست ها
    خیلی یک طرفه قضاوت نکنیم. این همه سال گذشته و کاری نکرده اید. انتظار دیگه ای دارید؟ این خانم و هر فرد دیگری حق داره درباره آینده اش احساس خطر کنه.
    شما می بایستی از ابتدا ازشون خواستگری می کردید. مدتی رو هم برای دوران نامزدی قرار می دادید. اون هم نهایت یک سال نه 6 سال. ایشون کاملا حق دارند به شما اعتماد نداشته باشند. نمیگم به نیت تان. حداقل به توانائی تان برای تشکیل زندگی نمی توانند و نباید اعتماد کنند. 6 سال ایشون رو نگاه داشته اید و هنوز هیچی. از کجا معلوم 6 سال دیگه هم بگذره و شما هنوز در همین وضعیت نمانده باشید؟ مگر ایشون تا چه سنی فرصت ازدواج دارند که بخواهند اون رو صرف شما کنند به امید اینکه کی بتونید ازشون خواستگاری کنید؟ خانواده ها موافقت بکنند یا نکنند؟ مشکلات دیگه پیش بیاد یا نیاد؟ گفتند شوهر کمه ولی نه دیگه تا این حد !!!

    اولا اینکه نمی بایستی وارد این نوع دوستی ها شده و قول و قرارهای بچه گانه و بی پایه و اساس بگذارید. هر دو طرف مقصر هستید.
    دوما همون ابتدا می بایست محکم و قاطع به شما می گفتند برای خواستگاری اقدام کنید. اصلا کی گفته شما می تونید و بهتون اجازه داده میشه با هم ازدواج کنید. شما اول برادریت رو اثبات کن بعد به دنبال ارث و میراث باش. شما اول ببین تو خونه طرف راهت میدند بعد زمان بخواه. بعد طلبکار بشو چرا کسی دیگه رو دوست داری

    دختر خانم هم اگر قصد در آب نمک خواباندن داشته باشند تقصیر کار هستند. اگر کسی رو نمی خواهید صریح بهش بگید بره پی کارش. با زندگی و احساسات خودتون و دیگران بازی نکنید.

    شما هم به جای غر زدن، اول ازشون بپرس نظرشون درباره شما چی هست. نه برای دوستی. بهشون بگید قصد جدی برای خواستگاری دارید. خیلی زود نه 6 سال دیگه؟ اگر نظرش هنوز مثبت باشه کشش نده. برو خواستگاری. یا قبول می کنند یا نمی کنند. یا مشکلات تون با کمک خانواده حل میشه یا اگر نشه به این زودی ها حل نخواهد شد. تعیین تکلیف این رابطه برای هر دو نفر شما بهتره.

    اگر این کارها رو کردی ولی ایشون بازی دربیاره دیگه مشکلی از طرف شما نیست. ولش کن برو دنبال کسی که واقعا قصد تشکیل زندگی داشته باشه.
    اگر هم بپذیره با چشم و گوش باز اقدام کن فردا نگی اینطور بود اونطور بود.
    دوست عزیز، این دختر خانم از تمامی مشکلات و جزییات زندگیم خبر دارن و در همه مراحل من هیچ وقت خودمو به ایشان تحمیل نکردم و همیشه توافقی بود و ایشان هم از من راضی بودن و من هم تمام سعی خودم را کردم که به ایشان همیشه محبت کنم. خدا به انسان زبان داده که اظهار نظر کنه...این دختر خانم میتوانستند خیلی راحت با من حرف بزنن و نظرشونو بگن و همیشه نظرشون در مورد من مثبت و عالی بود. من اینجا کاملا مقصر نیستم. این دختر خانم میدونن چرا و به چه دلیل 6 سال شد. ضمنا خودش میگفت پدر و مادرش با شرایط من مشکلی ندارند و حتی حمایتم میکنن ولی خوب من یه سری شرایط برای من ایجاد شده بود که باید دیرتر اقدام میکردم..من همه چی رو بهش گفتم...دیگه باید چکار میکردم؟ ... من حداکثر تا مرداد ماه میخواستم بیام خواستگاریش ولی این اتفاق افتاد.

    من اصلا نمیدونم چرا اینطوری شد.

    اگر این دختر خانم جبران کنه و انکار نکنه و بهم توضیح بده، من حتی حاظرم ببخشمش ولی اصلا فقط انکار میکنه...غرور من پیش ان پسر بیشرف له شد. ان پسر داره الان به ریش من میخنده. این دختر خانم شماره اصلی پسره رو داره ولی بهم نمیده..این دختر باعث شد من با ان پسر اینطوری هم کلام بشم..که منجر شد ان پسر بفهمه که دختر خانم از من چیزهایی رو پنهان میکنه..اگه شمارشو میداد پسره هم میفهمید که این دختر خانم با من هستن. الان در این وضعیت ان پسر خیلی پر رو شده و من هم دیگه به ان پسر دیگه کاری ندارم..چون به اندازه کافی خورد شدم....الانم این دختر خانم رو از تمام زندگیم بلاکش کردم...گوشی، تلگرام....


    من نابود شدم....فقط همین.
    ویرایش توسط ART78354353 : یکشنبه 27 فروردین 96 در ساعت 19:53

  2. #2
    عضو کوشا

    آخرین بازدید
    دوشنبه 21 آبان 97 [ 18:56]
    تاریخ عضویت
    1395-7-29
    نوشته ها
    594
    امتیاز
    9,965
    سطح
    66
    Points: 9,965, Level: 66
    Level completed: 79%, Points required for next Level: 85
    Overall activity: 0%
    دستاوردها:
    Tagger Second Class1 year registered5000 Experience Points
    تشکرها
    646

    تشکرشده 951 در 409 پست

    Rep Power
    117
    Array
    نقل قول نوشته اصلی توسط ART78354353 نمایش پست ها
    دوست عزیز، این دختر خانم از تمامی مشکلات و جزییات زندگیم خبر دارن و در همه مراحل من هیچ وقت خودمو به ایشان تحمیل نکردم و همیشه توافقی بود و ایشان هم از من راضی بودن و من هم تمام سعی خودم را کردم که به ایشان همیشه محبت کنم. خدا به انسان زبان داده که اظهار نظر کنه...این دختر خانم میتوانستند خیلی راحت با من حرف بزنن و نظرشونو بگن و همیشه نظرشون در مورد من مثبت و عالی بود. من اینجا کاملا مقصر نیستم. این دختر خانم میدونن چرا و به چه دلیل 6 سال شد. ضمنا خودش میگفت پدر و مادرش با شرایط من مشکلی ندارند و حتی حمایتم میکنن ولی خوب من یه سری شرایط برای من ایجاد شده بود که باید دیرتر اقدام میکردم..من همه چی رو بهش گفتم...دیگه باید چکار میکردم؟ ... من حداکثر تا مرداد ماه میخواستم بیام خواستگاریش ولی این اتفاق افتاد.

    من اصلا نمیدونم چرا اینطوری شد.

    اگر این دختر خانم جبران کنه و انکار نکنه و بهم توضیح بده، من حتی حاظرم ببخشمش ولی اصلا فقط انکار میکنه...غرور من پیش ان پسر بیشرف له شد. ان پسر داره الان به ریش من میخنده. این دختر خانم شماره اصلی پسره رو داره ولی بهم نمیده..این دختر باعث شد من با ان پسر اینطوری هم کلام بشم..که منجر شد ان پسر بفهمه که دختر خانم از من چیزهایی رو پنهان میکنه..اگه شمارشو میداد پسره هم میفهمید که این دختر خانم با من هستن. الان در این وضعیت ان پسر خیلی پر رو شده و من هم دیگه به ان پسر دیگه کاری ندارم..چون به اندازه کافی خورد شدم....الانم این دختر خانم رو از تمام زندگیم بلاکش کردم...گوشی، تلگرام....


    من نابود شدم....فقط همین.

    بهشون گفته بودید قصد دارید به زودی خواستگاری رسمی کنید؟ اگر نگفته بودید همون مطالبی میشه که گفتم. ایشون توی ذهن شما نیستند و نیت خوانی هم که نمی کنند. ولی اگر گفته بوده اید قضیه فرق میکنه.
    در هر حال
    این نکات رو درنظر داشته باشید
    1. احتمال عدم تمایل ایشان به شما.
    در طول 6 سال امکان داره ایشون نظرش نسبت به شما عوض شده باشه. آدمه دیگه. سنش بیشتر میشه. تجربه اش بیشتر میشه. افراد و محیط های متفاوتی رو میبینه. خلاصه طرز فکر، روحیات، و خواسته هاش عوض میشه. این تغییرات برای افراد در سن پایین تر از 20 سالگی خیلی شدیدتر است. ندیدم سن این خانم رو بگوئید. ولی اگر شروع آشنائی شما مثلا از 18-17 سالگی بوده باشه مسلما یه دختر 24-23 دیگه اون دختر بچه رویائی سابق نیست. حالا اگر خجالتی هم باشه، ترس داشته باشه که تغییر عقیده اش رو اظهار کنه یا ... به هر دلیل دیگری نتونه نظرش رو به طرف "سابقش" بگه میشه "شبیه" وضعیت فعلی شما. این یک حالت هستش.
    2. حالت دیگه عدم صداقت اخلاقی و یا هوس بازی طرف می تونه باشه. در این موارد و در نوع رابطه ای که داشته باشید با توجه به اینکه شما شوهر ایشون نیستید طبق شرع، قانون، عرف و حتی اخلاق هیچ حقی نسبت به ایشون ندارد. خانواده ایشون این حق رو دارند که ایشون رو بابت روابطش مواخذه کنند ولی شما این حق رو ندارید.یادتون باشه طبق همه اصول شما نسبت به این خانم یک "غریبه" هستید همانطور که هر مرد دیگه ای نسبت به خواهر شما غریبه است.
    میگید بهم قول داده بودید و از این حرفها. این قول و قرارها هیچ اعتباری نداره . همانطور که گفته بودم با طولانی شدن زمان افراد تغییر می کنند و نمیشه هم انتظار دیگه ای داشت. قول و تعهد فقط و فقط برای بعد از خوانده شدن عقد است. نه حتی برای یک لحظه قبل از آن. تا پیش از عقد هر طرفی این حق رو داره نظرش رو عوض کنه بدون اینکه نیازی به ارائه دلیل داشته باشه. ساده ترینش اینه که میگه نظرم عوض شده. شاید خلاف وجدان باشه ولی جزو حقوق افراد است. هم برای زن و هم برای فرد. هم برای اون خانم و هم برای شما.
    این مشکل طولانی شدن برای دوران نامزدی هم است. به خاطر داشته باشید اگر روزی خواستید با کسی نامزد کنید دوباره اشتباه قبلی رو مرتکب نشید. تازه نامزدی طولانی بشه لیست مشکلاتی که میتونه پیش بیاد بسیار طولانی تر از مورد فعلی هستش.

    الان هم به جای آه و ناله کردن، به جای کارهائی که فایده عملی نداره مثل دنبال شماره اون پسره رفتن به فکر حل مشکل باشید

    * خوب فکر کنید بینید الان چه احساسی نسبت به ایشون دارید. بدون خشم و احساس مظلومیت و با عقل تون فکر کنید. بعضی وقت ها افراد از طرف شون در دل متنفر یا شاید فقط خشمگین هستند ولی به دلیل حسادت، ناتوانی در تحمل شکست عاطفی و نظایر آن، عاشق می مونند و چه بسا شدیدتر هم ابراز علاقه می کنند.این افراد اگر جواب مثبت بگیرند احتمال زیادی داره این احساسات منفی عقب مانده شده با هر بهانه ای طغیان کنند و فاجعه درست کنند. مثل مرور (یا تلقین) سوءظن و یا خیانت های واقعی، یا موهوم و غیره. خوب فکر کنید ببینید این حالت رو دارید یا خیر. اگر اینطور باشید سریع ایشون رو ترک کنید و بروید دنبال یه زندگی جدید. برعکس این هم پیش میاد که از روی خشم ترک کنه یا دست به اعمال خطرناکی بزنه که پس از مدتی و آرام شدن خشم و غضب خودش هم پشیمان بشه. نمونه هاش در صفحات حوادث زیاد دیده میشه. می دونم سخته، ولی خویشتن دار باشید.
    * اگر فکر می کنیداین فرد قابل اعتماد نیستند و یا شما دیگه نمی تونید بهشون اعماد کافی داشته باشید بازهم حتما بروید دنبال یک زندگی جدید.
    * اگر هنوز ایشون رو دوست دارید و فکر می کنید با وجود این خطاهائی که داشته اند (تاکید می کنم روابط ایشون با اون آقا خطاکارانه است و رابطه شون با شما هم هچنین)
    اگر ایشان پشیمان شده اند و تحت هیچ شرایطی تکرار نخواهند کرد
    اگر شما به خودتون اطمینان دارید که در آینده به روش نمی آورید و باعث نمی شوید ایشون از روی خشم و یا احساس شکست از اینکه نتونسته اعتماد شما رو جلب کنه، دوباره دست به خطا بزنه. با این شرایط
    اگر مایل هستید بهشون فرصت دوباره ای بدید برنامه تان برای خواستگاری رو بگید و ازشون بخواهید هر نوع رابطه با افراد نامحرم (حتی فامیل) با هر انگیزه و در هر سطحی (حتی سرگرمی) رو برای همیشه باید قطع کنند. اگر مذهبی هستید یا تا حدی مذهبی هستید خواسته هاتون در این موارد رو خیلی صریح و واضح بهشون بگید. کلی میگم و جبهه گیری هم نکنید، نه خیلی پرسجوگر و مایه عذاب باشید نه بی تفاوت و یا ساده.

    دنبال اعتراف گیری هم نباشید. نه فقط مشکلی رو حل نمی کنه بلکه همانطور که سایر دوستان گفتند مشکلات بسیار شدیدی رو هم بوجود میاره. خیلی بر میخوریم به پست هائی که یک طرف رابطه اشتباهاتی در گذشته داشته (بعضی کم و بعضی زیاد) ولی از روی صداقت و البته نادانی تحمل نکرده و برای همسرش اعتراف کرده و زندگی خوبی که داشته اند به مرحله شکست رسیده. اصل اعتراف کردن پیش غیر خدا در اسلام خودش گناه است. گذشته رو عوض نمی کنه ولی آینده طرف مقابل، فرزندان، و خود فرد که صادقانه پشیمان شده و توبه کرده و چه بسا اگر حرفی هم نزنه هیچوقت کسی خبردار نمیشده
    رو به مرز نابودی می رسونه. به همین دلایل و خیلی دلایل دیگه که جاشون اینجا نیست هیچوقت دنبال گرفتن اعتراف و یا قبولاندن تقصی نباشید. (در مورد شما و این خانم حتی حقی هم برای این کارها ندارید)

    موفق باشید
    ویرایش توسط Ye_Doost : دوشنبه 28 فروردین 96 در ساعت 20:45


 

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. بی اعتمادی به شوهر
    توسط sayeh_m در انجمن درگیری و اختلاف زن و شوهر
    پاسخ ها: 11
    آخرين نوشته: سه شنبه 30 آبان 91, 11:47
  2. چه طور دوباره اعتماد کنم؟
    توسط a.a در انجمن تعدد زوجات، چند همسری، صیغه موقت
    پاسخ ها: 9
    آخرين نوشته: یکشنبه 07 آبان 91, 14:43
  3. چگونه به همسرتان اعتماد کنید
    توسط eghlima در انجمن شوهران و زنان از یکدیگر چه انتظاراتی دارند
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: شنبه 31 تیر 91, 13:58
  4. بي اعتمادي و بدبيني نسبت به ديگران (شناخت، اعتماد)
    توسط parse در انجمن سایر سئوالات مربوط به ازدواج
    پاسخ ها: 14
    آخرين نوشته: پنجشنبه 29 مهر 89, 19:16

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)
Powered by vBulletin® Version 4.2.5
Copyright © 1405 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.
طراحی ، تبدبل ، پشتیبانی شده توسط انجمنهای تخصصی و آموزشی ویبولتین فارسی
تاریخ این انجمن توسط مصطفی نکویی شمسی شده است.
Forum Modifications By Marco Mamdouh
اکنون ساعت 06:32 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4 می باشد.