ممنون ارم عزیزم

مشکل اینه که که مهمونها قرار بود 10 بیان حتی اگه من تا آخر نماز واذکارش می موندم نهایتش میشد 9
از خونه تا امامزاده هم 5 دقیقه بیشتر راه نیست (خونه هم تمیز و مرتب و همه چی آماده به مهمون)

اتفاقا اکثر وقتها برنامه زندگیمون با ایشون ...بیشتر وقتمون با خانواده همسرم پر میشه ...من حتی با یه نفر تو این شهر رفت و آمد ندارم چون می دونم خیلی حساسه و بدش میاد.حتی طرز لباس پوشیدن و حرف زدنمون رو همسرم تعیین می کنه شاید خنده ات بگیره ولی یه جایی آدم خسته میشه


خیلی این روزها عوض شدم
فقط به تنها کاری که می کنم با وسواسی که اون دوست داره خونه رو تمیز می کنم و به پسرم می رسم

ولی نمی دونم چرا آروم نمیشم وقتی بهم میگه من خیلی دوستت دارم باورم نمیشه ( یه دفعه ذهنم میره به سمت حرفاش که با داد و هوار می گفت می اندازمت بیرون و این قدر رو حرفش مصر بود که من تو ذهنم داشتم فک می کردم فردا صبح اول با رییسم تماس بگیرم و تقاضای انتقالی به شهر خودمون رو بدم )

مچاله شدم .....امروز که جاریمو (در جریان دعوا بود) دیدم از خجالت به روش نگاه نمی کردم ..............