احساس بدبختی میکنم

[yarmehrban]

سلام به آقا امین عزیز ، دوست دارم این مطلبو تا آخر شمرده شمرده بخونی...
بعضی از دخترا و پسرا شرایطی دقیقا شبیه شما دارن... درست میگی این شرایط سخته . اما اشتباه تو اینه فکر میکنی حتما باید یه شخص دومی باشه تا حالت رو بهتر کنه. تو از وقتی بدنیا اومدی تنها بودی پس این شرایط برات چیز جدیدی نیست. تا حد زیادی خودتو با محیطتت وفق دادی، یعنی عادت کردی و پذیرفتی.
برای تو توی این سن بخاطر فرار از تنهایی اومدن دوست زیاد مناسب نیست. توی این شرایطتت اگر کسی بیاد خوشحال میشی و باهاش دوست میشی اما از کجا میدونی آدم خوبی باشه؟ سیگار و مواد و قرص دستت نده؟ یا اخلاقت رو فاسد نکنه؟ یا پولتو تیکه تیکه از دستت بعنوان قرض در نیاره؟ یا باعث شه تو روی پدر و مادرت وایسی؟ .... متأسفانه الان چیزی که زیاد شده دختر ، پسرایی هستن که از شرایط روانی سالمی بهره مند نیستن. یعنی اشتباهاتشون خیلی زیاده، خطا میکنن و خیلی چیزای دیگه...
اما تنهایی با چی پر میشه... چقدر تو تنهاییت کارایی کردی که هنری باشه و بخوای نشون چهار نفر بدیش؟ اگر نکردی بفرض برو سراغ نقاشی ، کامل یاد گرفتی میتونی نقاشی های خوبت رو گالری بزنی و افراد هنرمند زیادی از تابلوهات دیدن کنن.میتونی تو سایتای خوب مثل اینجا فعالیت کنی و اعضا تو رو بشناسن. میتونی کلاسای ورزشی بری و ورزشکارا تو رو بشناسن ...‌ .
من فکر میکنم الان تمرکزت رو برای درس خوندن و دانشگاه رفتن بذاری بهتر هست. الان دقیقا جایی وایسادی که آیندتو میسازی..‌میدونی تو دانشگاه هم صاحب دوست میشی، هم بعدها میتونی کسی رو برای ازدواجت پیدا کنی.. از طرفی مهارت و دانش یاد میگیری و میتونی وارد بازار کار بشی... رفیق بازی و پارک و سینما از همه ی اینا جدات میکنه بعد تازه میفهمی چه اشتباهی کردی...‌دوست خوب خیلی کمه که حتی سر راه منم نمیاد ... اینا اکثرا آدمایین که برای چند ماه دوستتن.... وقتیم حوصلتو نداشته باشن براشون تموم میشی. جوری تنهات میگذارن که از الانم تنها تر بشی. راستی برای انتخاب یک دوست اخلاق و ایمان رو در نظر بگیر با هر کسی دوست نشو.