دوری شهر محل زندگی دختر و پسر

[شیدا.]

سلام

هم شما و هم خانم یار مهربان، خیلی مفصل و خوب پستهاتون را نوشتید و ارتباط مناسبی بین زبان و متن هر دوتون هست.
شاید حرفهای من به نوعی تکراری باشه

1- مرکز مشاوره به شما گفتند تضادهایی هست و نیاز به کار داره. به نظرم این موضوع را باید جدی تر بگیرید.

2- شما تقریبا منفعل هستید و این خیلی در ارتباطات به شما ضربه می زنه.
در مواردی که توی پستتون ذکر کردید خودتون را در نظر نمی گیرید و هر چی ایشون می خوان جواب شما مثبت است.

3- حاضر جوابی دختر در جلسه خواستگاری نکته ی قابل تاملی هست.
صحبت کردن با حاضر جوابی خیلی متفاوته. ضمن این که می گید پدر و مادرش هم صحبت چندانی نکردند
(ممکنه دختر خانم حتی به اونها هم اجازه اظهار نظر نمی ده و کلا این اخلاق را داره!)

4- ایشون حتی در دوران دوستی توی تصوراتشون هم با خانواده ی ندیده ی ! شما دعوا داشتند!
چطوری می خواهید با این خانم یک زندگی خانوادگی خوب داشته باشید؟

5- شما بری شهر ایشون زندگی کنی، برخلاف نظر پدر و مادرت ازدواج کنی، بابات هم باید برامون خونه بخره ..... ما هم آمادگی تهیه جهیزیه نداریم !! می شه بفرمایید این خانم قراره چی بذاره وسط برای زندگی مثلا مشترک ؟ مشترک از نظر ایشون یعنی شما آماده کن، من استفاده کنم؟

به نظر من که بهتره حالا که هر دو خانواده ناراضی هستند و کمی هم فاصله افتاده
این را به فال نیک بگیرید و به هر سختی هست رابطه تان را تمام کنید.

بعد هم روی خودتون بیشتر کار کنید که از این انفعال کمی فاصله بگیرید.
یا حداقل با دختری منصف تر ازدواج کنید.

[Tanha95]

با سلام و احترام
ممنونم
در مورد قسمت اول: مرکز مشاوره از روی نتیجه تست ها گفتن که دختر خانم بسیار اهل تعیین باید و نبایدها برای همسرش خواهد بود. و به من گفتن این ممکنه باعث استرس بشه در زندگی. و از طرفی من این مورد رو در طول رابطمون خیلی دیدم و اینکه مثلا وقتی من زودتر میرفتم سر قرار ناراحت میشد و میگفت تو باید به من زودتر میگفتی تا حاضر شم. منم میگفتم خوب الان من معطل شدم منم با این قضیه مشکلی ندارم ولی بازم حرف خودش رو میگفت و من رو به بی برنامگی متهم میکردن ... یا اگر ندرتا آن هم با دلیل و یه اتفاق و کلی عذر خواهی و ..دیرتر میرفتم باز هم همینطور ... و حالا درسته دیر و زود اومدن خوب نیست ولی به حال من دلیل میاوردم و عذر خواهی میکردم و البته موارد دیگه ایی هم بود مثلا یه ماجرایی رو بهشون میگفتم که خوشحال بشن و اتفاقا شدیدا ناراحت میشد و عصبانی میشد که اینو باید زودتر میگفتی و...

مورد دومکه فرمودین درسته من منفعل میدونم خودم رو و یه حالت بی هدفی پیدا کردم و شور و شوقی برای کار خاصی ندارم حتی الان و بویژه وقتی که ایشون توقعات بالاشون رو به من میگفتن و میگفتن وظیفه هر پسری هست خونه داشته باشه و... و من اعتماد به نفسم پایین میومد ولی بروز نمیدادم متاسفانه ، و ایشون ناراحتی من رو متوجه نمیشدن

تقریبا حاضر جوابی کردن ،، پدرم میگفتن نمیشه خونه الان سخته >> میگفتن من صبر میکنم >> پدرم میگفتن خوب به این زودی نمیشه >> میگفت من بیشتر صبر میکنم

مورد چهارم هم بله ایشون از هر خاطره ایی که من تعریف میکردم یک نتیجه گیری منفی راجع به خونواده من میکردن خیلی بدبین بودن به خانواده داماد کلا و نمیدونم چرا، و البته من خیلی با ایشون تو این زمینه بحث میکردم و مخالفت میکردم ولی دیگه میدیدم نمیشه بحث رو ادامه داد بیخیال میشدم ...

بله توقعاتشون خیلی بالا بود و حتی من چند مورد رو نگفتم : مهریه سال تولد و ...
ولی در رابطه با جهیزیه میگفتن قراره آماده کنیم ولی اقرار میکردن فعلا امکانش نیست براشون و البته خونواده آبروداری بودن و این رو تامیین میکردن هر چند برای من خیلی این چیزها مهم نبود و میگفتم اونها رو هم با هم تهیه میکنیم بالاخره .. مهم خود زندگیه و مهم عشقه و ..


من در رابطه با ایشون خیلی بی سیاست بودم شاید اگر خیلی چیز ها رو کنترل میکردم و خیلی حرفها رو جلوشونو میگرفتم و خیلی جاها مخالفت میکردم کار به این جاها نمیکشید و اینطور نمیشد
علتش هم بی تجربگی بسیار زیاد من و سادگی بیش از حد من بود خودمم از دست این همه کم خردی خودم بیزار شدم

و البته من خیلی نکات منفی رو گفتم و نکات مثبت زیادی هم داشتن و من خوشم میومد از اونها.

من خودم رو در رابطه با ایشون هم مقصر میدونم و خیلی به ایشون هم ضربه روحی وارد شد، و من اصلا دوس ندارم باعث ناراحتیش باشم
یه جورایی خودم تموم کننده این رابطه بودم ، دوس ندارم ظلمی کرده باشم در حقش و دوس ندارم به همین راحتی ولش کنم و برای خودم خوش باشم برام مهمه که چه حالی داره و چیکار میتونم براشون بکنم. ایشون هم خودش به اشتباهاتش پی برده و خودشون به من گفتن که خیلی اشتباه داشتن تو این رابطه.
خودم هم اطراف خودم خیلی ظلم دیدم و خیلی بدعهدی دیدم و برای همین از اینها متنفرم و دوس ندارم خودم یکی از اینها باشم!