چرا نمیتونم همسرم رو دوست داشته باشم؟

[donya.]

با سلام خدمت شما

خدا رو شکر که برای حل مشکلتون دست به کار شدین این خودش خیلیه
شما از دو جهت باید تلاش کنی
اول رو خودت كار کنی و از حالت انفعالی در بیای و خودتو دوست داشته باشی..دوست عزیز این ما هستیم که باعث میشیم دیگران دوستمون داشته باشند یا نه..چرا فکر میکنین دیگران دوستتون ندارن؟ این فکر خوب نیست اصلا..حتی پیش خودتون تکرارش نکنین..باید یاد بگیرین به خودتون احترام بزارین..یاد بگیرین چطور رفتار کنین که جذاب باشین برای مصاحبت
راهکار:
۱- مشاوره برید و از نقطه ضعفاتون بگید از خواسته هاتون بگید تا راهنمایی بشید.
اگه مشاوره نمیتونید برید از صدای مشاور شهرتون کمک بگیرید. اگه دانشجویید که مشاور دانشگاه هم خوبه ..در اینجا هم میتونید اشتراک بگیرید و بامدیر صحبت کنید
۲_ مطالعه کنید. همین سایت در قسمت مقالات ، مقالات خوبی داره..در نت هم سرچ کنید..کلمات کلیدی هم هموناییه که گفتم
منفعل بودن، دوست داشتن خود، جذاب بودن ، مبارزه با نامیدی،و...
دوم در مورد همسرتون.
۱_ اگه قسمت اول رو حل کنید بهقسمت دوم کمک بزرگی کردین
۲_عشق ایجاد کردنیه.ٔ.عشق واقعی خود به خود بوجود نمیاد..یکم در مورد عشق بین زن و شوهر مطالعه کنین اونقدر مقاله تو این زمینه هست که چی کار کنیم عشق زیاد بشه یا عشقمون کمرنگ نشه
۳_ این طرز فکر که شوهرم دوستم نداره رو بنداز دور اگه از شما خوشش نمیومد که ازدواج نمیکرد. بله شما میتونین کاری کنین که دیگه دوستتون نداشته باشه..با این نا امیدی که پیش گرفتین این دوست نداشتن رو ایحاد میکنین
۴_ چقدر مهارت بلدین؟معارت رفتاری گفتاری و..،
مهارت رفتار با خونواده ی همسر چی ؟
مهارت چگونه انتقاد کنم؟
میدونین شوهرتون چی دوست داره چی نه ؟ میدونین چیاخط قرمز زندگیشن؟ نیدونین زبان عشق همسر شما چیه ؟
و خیلی سوالای دیگه..
دوست عزیز لازم نیست اینجا به این سوالات جواب بدین ..مهم اینه که بدونین چقدر مهارت دارین چقدر نه و دست به کار بشین..مطمئن باشین اگه تلاش کنین یک عشق زیبا خلق میکنین

براتون ارزوی موفقیت میکنم

ممنون از پاسختون.من گفتم نمیتونم شوهرمو دوست داشته باشم الان ولی اون دوستم داره.اون طرز فکریم که گفتم دقیقا قبل ازدواجم بود و شاید یکی دو ماه بعدش فهمیدم چه اشتباهی کردم... آره عشق درست کردنیه همش دست خودمه..ولی ....
در مورد مهارت گفت و گو و ... با همسرم خوبم.تو صحبت، ابراز علاقه و ... اما خانوادش نه.چون خیلی باهاشون سخته رفتار کردن.مثلا من دوست دارم راحت رفتار کنم ولی در برابرشون فقط باید دولا راست بشی تا بفهمن بهشون احترام میذارم اگر ذره ای کم بشه دیگه ناراحت میشن و بعدشم واویلا.زود دست برنمیدارن و همیشه هم یادشون هست. ارتباط با خانوداش برام سخته...ولی خودش نه.خوبه رفتارش دوسش دارم ها.نه اینکه بی علاقه بشم ولی فکر میکنم کاش بیشتر صبر میکردم. فکر میکردم و اون کسی نیست که من میخوام.و همه اینا داره اذیتم میکنه ولو اینکه اطرافیانم تاثیر داشتن خیلی .چون همش میگن تو سوختی... اگه بیشتر میموندی رو بختت میرفت و اون کسی که فکر میکردیم نیست و ...
نمیدونم دیگه چجوری بگم متوجه منظورم بشین...

- - - Updated - - -

خانوم شما چند سالتونه اصلا تا به حال هیچ مطلبی برای آگاهی از روان انسان و طریقه خودشناسی و درک نیاز خودتون و یا شناخت آدم های دیگه و یا طریقه ازدواج با فرد مناسب با توجه به شخصیتتون و از این حرف ها اصلا به گوشتون خورده؟
شما اصلا و اصلا آماده ازدواج نیستی و هیچ چیزی از زندگی مستقل با یک مرد بلد نیستی و تمام کارهات بدون فکر و با الگوی بسیار غلط و قدیمی پیش رفتید اصلا انگار از کودکی به بعد هیچ چیز جدیدی بهتون اضافه نشده و تغییری تو خودتون ایجاد نکردید
یعنی چی تحقیق مردمی پس شناخت حقیقی از طرفتون چی؟
یعنی چی که یک هفته ای باهاش عقد کردم مگه از خودت اختیار نداری مگه زبون نداری؟جلوشو میگرفتی میگفتی اول شناخت بعد ازدواج؟اون شناختی که به صورت رابطه فامیلی هست که همش تعارف و ظاهرسازیه کجاش شناخت محسوب میشه شما اصلا اختیار و استقلال لازم و حتی عزت نفس مناسبی ندارید تماما با تکیه به حرف های این و اون عقد کردی
خواهشا ازدواج نکنید چون اصلا آماده نیستی الکی خودتون و اون پسر رو هم آزار ندید باور کن خواهرانه میگم تا استقلال فکری و عزت نفستو درست نکردی ازدواج برات جز بدبختی هیچی نداره

خیلی درست حدس زدیم فقط بنا به حرف اینو اون بود....یک هفته ای عقد نکردیم.نامزدی بود... و اینکه کاملا تو سن پایین موندم.مرسی از حدس درستتون...