جناب میلانی عزیز سلام
اینکه شما به مادر و برادرتون سر بزنین حق طبیعی شما هست و نقض این حق یعنی نادیده گرفتن خواسته ی طبیعی شما و بی توجهی بهتون و البته بی احترامی به خانوادتون. برادر محترم هم سطح بودن تحصیلات و برخی چیزهای دیگه هرگز نمیتونه به اندازه اخلاق، درک و عاطفه یک فرد ارزشمند باشه. شما با چشم پوشی از این امر دنبال پرش از این شرایط هستین و بدین دلیل هنوز نتونستین اونو حل کنین پس بهتره ریشه ای درمانش کنین. همسر شما مؤظف هستن به خانواده شما احترام بگذارن و حالا از شیوه ای دیگر شما این کار رو پی بگیرین. هر وقت شهرستان رفتین طبق معمول به خانه ی والدین همسرتون برین اما اینبار بدون فوت وقت از مادر و برادرتون دعوت کنین به منزل والدین همسر شما بیان و بهانه ی شما دورهمی همه ی بزرگ ترها باشه در چنین شرایطی همسر شما قدرت مخالفتش افت میکنه و مدیریتش بر این قضیه ضعیف خواهد شد . در همون مهمونی چند ساعته برای فردای اون روز مادر و برادرتون رو برای تفریح و خوردن شام یا ناهار خارج از منزل به همراه والدین همسرتون دعوت کنین ، همسرتون رو در موقعیتی قرار بدین که فکرش رو نمیکرده و نمیتونه مخالفت زیادی بکنه . اگر ایشون مخالف بودن شما بدون جر و بحث اعلام کنین اگر نمیای من با خانواده هامون به گردش میریم ، چون حوصلم سر میره و شما تو خونه استراحت کن. سعی کنین رفتارهای قاطعانه ای داشته باشین و به ایشون القاء کنین که میتونین تصمیمی بگیرین و میتونین خانوادتون رو ببینین حتی بدون حضور ایشون.(در اینصورت خانواده همسرتون هم، هم عقیده شما خواهند شد) من فکر میکنم احترام و محبت چیزی نیست که با سلام و احوال پرسی و گرم بودن ظاهری نشون داده بشه ، چیزی هست که در غیاب آدمها رو میشه. افسار تصمیم گیری و برنامه هاتونو در دست خودتون داشته باشین بدون جر و بحث و تحمیل . ایشون کم کم مجاب خواهند شد از شما تبعیت کنن.