نا امیدی از زندگی مشترک

[امیر مسعود]

سلام صبح همه دوستان بخير.


اولين مشكل شما اينه كه تعريف درستى از وظيفه ، نياز و همچنين ظرفيت هاى خودتون و شوهرتون نداريد


من يه مثال بزنم :
فرض كنيد شوهرتون ميخان كه غذا قرمه سبزى درست كنيد
شما ميگى خب برو سبزى و لوبيا و گوشت ... بخر من غذا درست كنم
حالا اگه شوهر شما بگه من حوصله ندارم جاى سبزى ، اسفناج بريز، جاى لوبيا هم نخود بريز، جاى گوشتم اگه قارچ داريم قارچ اكه نداريم اصلا گوشت نريز ....
حالا شما قبول ميكنيد با اين شرايط غذا قرمه سبزى درست كنيد ؟
اين در شرايطى كه شوهر شما انتظار داره شب غذايى كه آماده ميكنيد طعم و بوى قرمه سبزى داشته باشه
حالا اگه شما قبول كنيد با اين شرايط غذا درست كنيد نميگه اين چه شلم شوربايى كه درست كردى ؟
حتى اگه كسى از بيرون بياد اين غذا رو ببينه ميگه حق با شوهرته اين چيه درست كردى .
از ديد خودتم خواستى شوهرت به زحمت نيوفته ،ولى نتيجه كار چى شد ؟!
حالا ميخام بگم قبول داريد كه يكى از وظايف اصلى زن دادن نشاط به زندگى ايه ؟
حالا سوال اينه كه چقدر تو اين موضوع موفق بوديد ؟
براى انجام اين امر نياز خودتون رو درست تعريف كرديد ؟
شوهرتون به اين نيازها درست پاسخ داد ؟
شما چه تلاشى كرديد كه شوهرتون پاسخ قابل قبولى به اين نيازها بده ؟
اينكه بيايد بگيد من گفتم برا من تازه عروس لباس نو بخر ، دل نداد يا دستش خالى بود نخريد . گفتم بريم مسافرت قبول نكرد... و منم دختر حرف گوش كن، سازش كردم
حالا سوال اينه كه نتيجه كار چيه؟؟
وقتى اين كوتاه اومدنا شما رو از مسير درست خارج كرده ديكه نميشه اسم سازش رو اين كار گذاشت
اين يعنى شما تعريف درستى از هدف و مسير نداشتيد يا اگرم داشتيد كاملا منفعلانه برخورد كرديد.


مشكل بعدى شما اينه كه برا زندگيتون برنامه نداريد
اينكه ميگيد تو سه سال ١٠ روزم مسافرت نرفتيم
لباس نو ندارم
٣ ساعت با هم حرف نزديم
با خانواده هامون مشكل داريم
....
اينا همش نشونه بى برنامگيه
اين يعنى شما درگير مشكلات شديد و دچار روزمرگى شديد
وگرنه اكه برنامه بود بايد بعد يه مدت كوتاه نسبت به اين موضوعات حساس ميشديد و براش دنبال راهكار ميگشتيد
وگرنه مشكلات كه خود به خود و با گذشت زمان حل نميشه
بايد مشكلات رو با يه ديد كلان ديد و براش مسير و نقشه راه تعريف كرد
تو همين تالار يه خانمى يه پست گذاشته بود كه من براى اينكه اون حس نياز و توجه رو از سمت شوهرم بگيرم مثلا اين هفته كفتم برام يه شكلات خارجي بخره الان يه هفتس داره ميگرده هنوز پيدا نكرده
به نظرم خيلى دختر باهوشى بود قشنك نياز خودشو فهميده بود بعد ديده بود خب جنس محبت كردن شوهرم با اونى كه من ميخام فرق داره پس من خودم ميام براش مسير تعريف ميكنم اين نشد يه راه ديگه
يعنى چى
اين يعنى من اول ببينم كه چه نيازى دارم
دوم اينكه اگه شوهر من بلد نيست يا اون طور كه من ميخام نيست خب من به تناسب شرايط شوهرم مسير تعريف ميكنم
اين مستلزم اينه كه روحيات و شرايط و اخلاق طرف مقابل رو خوب آناليز كنى


همين مثال شكلات شايد رو خيلى از آقايون جواب عكس بده ،اقا برگرده بگه خانم جمع كن اين لوس بازيارو
يا مثلا مرد پول نداره خانم بكه برو برام دستبند طلا بخر ....


پس بايد مدلى به تناسب شرايط خودتون تعريف كنيد
اين مستلزم اينه كه براى اين موضوع وقت و انرژى بزاريد وگرنه زندگى شما اكه ١٠ سالم با همين روال پيش بره تغيير محسوسى نميكنه



مشكل بعدى اعتماد به نفس پايين شماست و رفتار شوهرتون تو ايراد گرفتن ها و بها ندادن به نياز شما، خواسته يا ناخواسته باعث تشديد اين موضوع شده


اگه ميبينى عوض كردن كارتون به شما اعتماد به نفس ميده ، خب براش يه راهكار پيدا كن كه شوهرتونم با شما هم فكر و هم نظر بشه .
ميخام بگم به جاى اينكه بيايد يه تاپيك كلى بزنيد و پراكنده مشكلات رو مطرح كنيد مشكلات رو ريز كنيد جداكانه براش راهكار پيدا كنيد
يه تاپيك بزنيد كه چطور ميتونم شوهرم رو راضى كنم براى عوض كردن شغلم
اگه قبول نكرد چه مسيرهايى رو ميتونم انتخاب كنم كه اعتماد به نفسم بالا بره
و ....
زندكى نزديك خونه مادر شوهر برام سخته اگه به همين روال پيش بره شايد خداى ناكرده از يه سرى حريم ها عبور كنيم چيكار كنم شوهرم راضى بشه خونه رو عوض كنيم؟
مشكلات خانواده ها رو چطور مديريت كنيم ؟
و......