سلام ممنون ازتون. من به هیچ وجه تسلیم نشدم. به هیچ وجه باخت رو قبول نکردم. فقط دیگه نمیخام روحم آزرده بشه همین. جسارت اینکه بخام از کسی خوشم بیاد و برم باهاش این قضیه رو مطرح کنم رو ندارم دیگه بهتر بگم حسشو ندارم دیگه. نمیدونم شماها اسمشو رو چرا باخت گذاشتید من آدم بازنده ای نیستم منتها اینکه برای کسی جلو برم و اون به خاطر لاغری بهم جواب منفی بده انگار تحقیر شدم و تا ابد همچین کاری رو نمیکنم. کاش توی این تاپیک نیومده بودم. حس میکنم دوباره اون موج منفی دو سال پیش داره برام حاکم میشه. خیلی وقت بود از یاد برده بودمش اما وقتی شروع به نوشتن و نظر دادن کردم باز یادم افتاد. شماها لطف میکنید نظر میدید اما کار ما از روحیه دادن و همدردی کردن گذشته دیگه. وقتی دختری که قدش 150 هست و قیافه همچین زیبایی هم نداره بر میگرده بهت میگه شما همیشه اینقدر لاغرید شما از دختری که یکم بر و رو داره چه انتظاری دارید؟ وقتی دختری که شرایطش کمتر از شما نباشه بیشتر نیست و از نظر ظاهر هم کاملا معمولی هست 24 ساعت از صحبت باهاش نگذشته میگه فکر کنم در کل مناسب هم نباشیم یکی مثل من میتونه به دختری که یکم ظاهرش خوبه یا موقعیت حداقل اندازه خودم داره پیشنهاد بدم؟؟ آدمها با هم فرق دارن. تفکراتشون. روحیاتشون. و خیلی چیزهای دیگشون. من دوست دارم همینطور که من یک دختر رو انتخاب میکنم اون دختر هم منو انتخاب کنه نه اینکه طرف فقط چون میخاد شوهر کنه بهم جواب مثبت بده. در این حالت هر کس جای منم باشه جواب منفی نمیشنوه. من اینجور دوست ندارم. دوستای گلم حرف زیاده. اما من دیگه حس اینکه بخام در این مورد نظر بدم رو هم ندارم. عشق همیشه نسبت به آدمها نیست. شما میتونی عشق به درس داشته باشی. عشق به ورزش داشته باشی. عشق به یاد گیری داشته باشی. عشق به کار داشته باشی و....








علاقه مندی ها (Bookmarks)