سلام گندم جان.
من توی موقعیت شما بودم، البته طرف مقابل زن داداشم بود. و دقیقا اشتباه شما رو داشتم، یعنی تو موقعیت نامناسب اعتراض کردم. نه تنها زن داداشم برگشت و با پررویی جوابمو داد، بلکه مادر خودم همونجا جلوی بقیه شروع کرد به دعوا و نفرین و... بعد هم التماس و گریه به زن داداشم که ببخش، غلط کرد! من بچه های شمارو نبینم میمیرم و...
نتیجه چی شد؟ بچه ها همچنان پیش ما میموندن ولی این بار رفتار زن داداشم طوری بود که انگار داره در حق ما لطف میکنه که اجازه میده بچه هاشو نگه داریم. با حالت قهر زنگ میزد بگین بچه هام بیان خونه و مادرم التماسش میکرد که نه بذار بمونن و... همه جا هم میگفت که مادربزرگشون با التمااااس میاد بچه هارو میبره پیش خودش، یا میاد گولشون میزنه و با خودش میبره!!!! هم به عیش خودش میرسید و هم سر ما منت میذاشت.
میخوام بگم تا مادرت نخواد و نگه شما هیچ عکس العملی نشون نده. همونطور که خواهرت گفت اگه خودش ناراضیه میتونه اعتراض کنه. البته من دلم میسوخت و نمیتونستم به مادرم کمک نکنم. شما هم احتمالا مثل من باشی. همه کاری که میتونی بکنی همینه، بخاطر آرامش وجدان خودت، ولی در نهایت بدون که بعضیا شخصیتشون همینطوریه و جلوی سوءاستفاده بقیه رو نمیگیرن. پس بهتره ماهم کاسه داغ تر از آش نشیم که فقط وجهه خودمون رو خراب میکنیم، مثل اتفاقی که واسه من افتاد.








علاقه مندی ها (Bookmarks)