همسرت دچار افسردگی و پوچی شده. اگه بخوایم خوشبین باشیم، اعتیادش رو به شما گفته که خودتون رو معطل و علاف اون نکنین. اگه مدت زیادی بود که باهاش زندگی میکردین میگفتم شما هم مقصرین و نباید تنهاش بزارین. اما اگه قبل از آشنایی شما هم اینجوری بوده دیگه شما مسیولیتی ندارین در قبالش. انتظار معجزه نداشته باشین. این شخص حتی اگه بخواد هم اراده ش ضعیف تر از اینه که به سرعت برگرده به زندگی. یه جورایی انگار مفهوم زندگی رو گم کرده. در کل بعید میدونم اون چیزی که مد نظر شما هست پیش بیاد. اینکه بهش فرصت بدین و اونم کامل متحول بشه.
راستش دلم میسوزه برای اینجور آدما. از نامردیشون نیست که اینجوری میشن. به خاطر حماقتشونه و اینکه قدر داشته هاشون رو نمیدونن. شوهرت یه خانمی مثل شما داره که انقدر برای زندگی مشترکش تلاش میکنه ولی باز قدر نمیدونه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)