دفعه ی اول جواب رد شنیدم ، با توجه به شرایطم دوباره برای خواستگاری اقدام کنم ؟

[nardil]

سلام
من نظر شخصی خودم رو عرض میکنم و امیدوارم بتونم خیلی خوب قصدم رو برسونم.
دوست عزیز، از نظر من مردی امادگی ازدواج داره که به 70% از 100% استقلال همه جانبه ی لازم برای زندگی تو دنیای متمدن امروز رسیده باشه. مردی که تحصیلاتش رو تا مقطعی که مد نظرش بوده (دیپلم، کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری حرفه ای، پی اچ دی، فوق تخصص) انجام داده باشه، مدرک پایان خدمتش رو کسب کرده باشه، وضعیت شغل و درامد و بیمه ی ایشون مشخص باشه، وضعیت مسکنشون معلوم باشه (حالا میخواد مالک اپارتمان یا خونه ی ویلایی باشن یا مبلغ مناسب جهت اجاره ی خونه موجود داشته باشن)، پس انداز مشخصی رو برای عروسی داشته باشن، به برداشت صحیحی از اوضاع اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و ... در جامعه شون رسیده باشن، کاملا متوجه مفهوم مسئولیت پذیری و تعهد و اخلاق مناسب با همسر شده باشن.
با توجه به چیزایی که گفتم شما لااقل 2 سال باید تلاش کنین تا به شرایط استیبل برسید و با هستم ها و دارم ها به خواستگاری برید. از خواهم کردها و به دست خواهم اوردها ملت زیاد شنیدن اما شنیدن کی بود مانند دیدن!
موقعی که به خواستگاری میرید کلاه خودتون رو قاضی کنید و ببینید اگر خودتون پدر اون دختر خانم بودید ایا حاضر بودین دخترتونو به همچین پسری بدید که همه ی اوضاعش مبهمه؟
درسته مرد و زن کنار هم زندگی رو میسازن اما برای هر شروعی باید اقلاهایی وجود داشته باشه. مثل اینکه بگید خب تو دانشگاه هم درس میخونیم و سوال و جواب و امتحان و ... داریم پس چرا الکی 12 سال تو مدرسه درس بخونیم، همونجا تو دانشگاه همه چی رو میخونیم دیگه!!! برای شروع دانشگاه به 12 سال پیش زمینه نیازه و بعدا تو دانشگاه هم دنیایی رو به روتونه. زندگی هم دقیقا همینطوره، زمان مجردی باید به یک سری معیارهایی برسین و ملاک هایی رو به دست بیارید تا بتونید زندگی مشترک رو شروع کنین و بعد هم با دنیایی مواجهید! زندگی همین دقیقه نیست، با اینکه باید ارزشش رو دونست ولی باید به فکر اینده هم بود. اگر الان همسری انتخاب کنید نفقه ی ایشون به عهده ی شماست. شما در همین لحظه میتونید پوشاک و خوراک و مسکن و هر چیز دیگه ای که برای یک خانم لازم هست رو تامیین کنید یا فقط با وعده و وعید همسرداری خواهید کرد؟
شاید این خانم الان قبول کنن اما فردا گفتن نزدیکه عیده و من خرید عید لازم دارم چه میکنید؟ وعده میدین که ایشالا سال بعد میخرم حالا نپوش یا پدرت بی زحمت بخره یا .... ؟ فکر میکنید جواب همسرتون با این پاسخ شما چی میشه؟ پدرتون تا کی میخوان ساپورتتون کنن؟ هر چند تجربه به من ثابت کرده خیلی ها میگن پسرم ساپورتت میکنم ولی در عمل کار خاصی نمیکنن و بیچاره اون دختر عذاب میکشه که به حرف های شما و خانواده ت اعتماد کرده و ممکنه تو خانواده ش هم سرکوفت بخوره و غرور و عزت شما هم به عنوان مرد که دستت همیشه جلوی پدرت درازه و برای هر درخواست همسرت نه میگی میشکنه. از دید من به جای تکیه بر پدرتون، کمر همت ببندین که به فاکتورهایی که بالا اشاره کردم دست پیدا کنین و سپس ازدواج کنین. 30 سال سن خیلی خوبی هم هست برای اقا پسرها برای ازدواج و اصلا دیر نیست. ازدواج خوب اولویت داره به ازدواج زود!
مردی که کار نداره و درنتیجه پول نداره هرگز نباید ازدواج کنه. شما خودتون به عنوان یک شوهر کیف خواهید کرد اگر نیازهای مالی و عاطفی همسرتون رو تامین کنین و بسیار میشکنید اگر نتونید براوردشون کنید. نداشتن شغل و درامد فضای عاطفی بین همسران رو هم تحت تاثیر قرار میده.