لطفا در رابطه با نگه داشتن یا نداشتن بچه راهنماییم کنید

[مسافر زمان]

با سلام و احترام،

به هر حال من بطور طبیعی و ناگهانی خونریزی کردم و به دکتر مراجعه کردم و امروز صبح قضیه کلا تموم شد.

این تاپیک به سرانجام خود رسیده و لذا بسته می‌شود.

در اسلام و شرعا مانعی برای سقط جنین زیر سه ماه وجود نداره...
بنظر من بنده زمانی مرتکب گناه میشم که به بچه توی شکمم احساس اضافی و تحمیلی بودن داشته باشم,از سر عذاب وجدان و ترس بقیه نگهش داشته باشم, وقتی دنیا اومد مجبور باشم بذارمش مهد با اون محیط نه چندان مناسب و نه خودم از مادر بودن لذت ببرم و بچه م مادر و پدر و خونه رو حس کنه,زمانی احساس گناه میکنم که یدونم به همسرم فشار کمتری میاد اگر من الان که میتونم تو این زندگی کمکش نکنم و خیلی دلایل دیگه...
ترجیح میدم نسبت به سلولهایی که نه من بهش حس دارم نه اون به من حس داره منطقی باشم و از زندگی و موقعیت های الانم نهایت بهره رو ببرم و بعد زمانی که عشق و نیاز به بچه خواب و خوراک رو ازم گرفته بود و با تمام وجود نیازش رو حس میکنم به این دنیا دعوتش کنم.زمانی که بتونم مادرش باشم و در حقش مادری کنم.
شاید من زیادی منطقی هستم ولی ابدا بی احساس و بی وجدان نیستم.
چون این کار در این شرایط نه گناه محسوب میشه نه باعث عذاب وجدان میشه.
اگر سه ماه از این موضوع گذشته بود قطعا بحثش جدا بود.

لطفا در بیان احکام شرعی احتیاط بیشتری داشته باشید. آنچه می‌فرمایید (متون با رنگ قرمز)، مخالف قول مشهور فقها است.

اکثریت قریب به اتفاق فقها، سقط جنین را چه پیش و چه پس از دمیده شدن روح در جنین حرام دانسته و تنها در موارد بسیار خاص، همانند وجود خطر جانی برای مادر، آن هم فقط پیش از دمیده شدن روح در جنین، سقط جنین را جایز می‌دانند.
برای اطلاع از جزئیات این مسئله، به مرجع تقلید خود مراجعه نمایید.

به علاوه، آن بخشی از متن شما که با رنگ آبی متمایز شده، رگه‌هایی از توجیه مبانی دین را دارد. البته در این مورد خاص، شکر خدا از لحاظ شرعی ضربه چندانی ندیدید، چرا که آن توجیهات منجر به فعل گناه نشده است. ان‌شاءالله با تقویت خدامحوری در زندگی، از این لغرشگاه‌ها در امان بمانیم.

با تشکر