سلام..همسرتون چون بچه داری و... به روال برنامه ی از پیش تعیین شدشون لطمه وارد می کنه عصبی شدند...چون بچه همش غیر قابل پیش بینی و...
بهتره باهاش همدردی کنید.. و از راهش بهشون بفهمونید که چیزای دیگه هم مهم هستند... اگه درس خوندنشون مقطعی هستش خب یکم شما بیش تر تحمل کنید... سعی کنید طبق برنامشون باشند... ولی طوری که به عادتی بد تبدیل نشه....
ایشون احتمالا ناخواسته حریص تر شدند به زمان..چون حس می کنند بچه وقتشونو می گیره ... و این عصبیشون می کنه.... و می خوان با تنها بودن و.. اینو جبران کنند...
بهتره وقتایی که پیش هم هستید کمتر بهشون کاری بگید راجب بچه تا شرطی نشه که بگه هر چی بیش تر باشم باید بیش تر وقت بذارم و..
تا این مشکل رفع بشه ... و بدونند باید در زمان حال زندگی کنند...








علاقه مندی ها (Bookmarks)