عزیزم من بچه چهارماهه ای دارم که حساسیت هم داره و درک میکنم درگیر بچه شدن چقدر سخت و وقت گیره ولی اولا دلیل نمیشه چون بچه هست دیگه رابطه عاطفی و غیرعاطفی شما و همسرت مهم نباشه.دوما همه چیز فقط در اتاق خواب خلاصه نمیشه.آقایون معمولا کم شدن روابط جنسی رو درک میکنند اگر از نظر عاطفی تامین باشند.هر از گاهی پنج دقیقه هم که بچه خوابه بشین پیش همسرت و بهش بگو دوستش داری و چقدر دلت برای دو نفره هاتون تنگ شده.توی کارهای بچه حتما حتما شریکش کن.گاهی بده ببره بچه را حموم،اگر شیرخشک میدی یه چند تا وعده را بزار پدر آماده کنه بده.من خودم کمکی گاهی شیرخشک ضدحساسیت میدم کلا وعده های شیرخشکش را اگر پدرش خونه باشه میدم اون بده.زیاد هم بکن نکن در مورد بچه نکن بزار اشتباه کنه.اگه تو حموم بچه را بد نگه داشت فقط اومد بیرون با فاصله سشوار بگیر سمت گوشش که آب نمونه عفونت کنه ولی تو ذوق پدر نزن.بزار بره براش با سلیقه خودش لباس بگیره.بفرستش دنبال خرید پوشک و ... .شیر میدی بعدش بده آروغش را باباش بگیره.حتما هم از شیرین کاری های بچه فیلم بگیر براش بفرست.بزار همیشه در جریان بچه باشه.شما خسته و افسرده ای،شوهرت هم خسته است ولی باید هر دو با هم این دوران را طی کنید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)