سلام دوست من
شاید من بیشتر از همه تو رو درک کنم
منم مثل تو کودکی سختی داشتم و از نظر مالی شبیه تو بودم
منم بسیاری از این روزهای تورو تجربه کردم
منم بر اساس گفته های مادرم مجبور به ازدواج شدم و شاید یکی از دلایل اجبارم مشکل من با مادرم بود مادر منم مثل مادر تو هست من یه بچه ناخواسته بودم که در اوایل ازدواج مادرم به دنیا امدم و به قول مادرم جوانی اش رو ازش گرفتم
خب چه میشه کرد ؟؟کار خاصی نباید انجام بدی جز اینکه گاها جلوی مادرت بایستی و بهش بگی الان که ازدواج کردی از اونا جدا هستی و یه زندگی جداگانه داری بهش بگو که وقتی خودم کار میکنم خودم هم اختیارشو دارم یا بدم به ماشین لباشویی و یا بدم لباس یا هر چیز دیگه ای
بهش بگو ازش ناراضی هستی و بچه خودتو مثل مادرتو تربیت نخواهی کرد و اونا سرشار از محبت خواهی کرد
البته من دارم تجربه های خودمو میگم بهت
مطمین باش تو زندگی ارومی خواهی داشت من ایمان دارم هرکی زیاد سختی ببینه یه روز خوش هم میبینه چه در این دنیا چه در اخرت
به خودت روحیه بده و نذار مادرت دخالت کنه به مادرت بگو که خوشبختی و این از همه مهم تره و اصلا مهم نیست که پولتو کجا خرج میکنی
و یه توصیه نذار همسرت از این دلخوری بین تو و مادرت باخبر شه اینطوری ارزش و حرمت تو حفظ میشه عزیزم
یه پشتیبان برای همسرت باش اما نه از لحاظ مالی
بلکه از نظر روحی و روانی
به همسرت زیاد تو مسایل اقصادی کمک نکن چون اول زندگیه بلکه بهش ارامش بده تا خودش سعی و تلاش کنه وظیفه همسرت اسایش مالی هست و وظیفه تو ارامش و دلخوشی تو خونتونه
موفق باشی عزیزم برای من هم دعا کن
علاقه مندی ها (Bookmarks)