با تفکری جالب جماقت میکنم .زندگی غلط من

[بی نهایت]

همه چیز مشخصه ، راه ، چاه.

خودت هم بهتر ازهمه ما به نکته ها واقفی.

گیر کار احساساتت هست که سکان دار کشتی زندگیت شده.

خودت هم گفتی پایه اش هم تفکرات اشتباهاتته.

این تفکراتت یه پایه و اساس محکم می خواد ، یه جای قابل اطمینان ، یه جایی که درش احساس امنیت باشه، یه جایی که کرامت انسانی تو در اون جفظ شده باشه، شروع کن بگرد به دنبال اون منبع.

اون موقع هست که که دیگه یکی مثل این آقا را مثل منبعی برای تامین نیازهای عاطفی ات نخواهی یاقت.

از تفکراتت بگو ، به چه چیز هایی فکر می کنی؟