من بهت جواب میدم :)
البته من رشتم ریاضیه و تهران سراسری می خونم عمران ...
ببین کلا درسای دانشکده ای رو میری میشینی جلوی کلاس و خوب جزوه می نویسی و گوش میدی و میای خونه تا جایی که استاد گفته می خونی
درسای خارج دانشکده (مثل ریاضی ) رو هم خیلی نمی خواد به خودت فشار بیاری (التبه تو قوی شدن پایت تاثیر داره ) . اونم همون گوش بده ولی لازم نیست جزوه بنویسی یا جلوی کلاس بشینی . از یکی می تونی جزوه بگیری و تو یه مدت کم تر بخونی (شب امتحانی :) یا دو سه شب )
خلاصه ولی رو درسای دانشکده ای خوب وقت بزار . البته دانشکده هم درسای مهم داره و درسایی که مهم نیستن و صرفا آشنایین . هر ترم درسای سه واحدی که سال بالاییا بهت میگن مهم هستن رو بخون . بقیه درسای دانشکده ای که مهم نیستن میشه همون شب امتحانی !
بعدشم استاد مشاور دانشجو های کارشناسی رو معمولا خیلی آدم حساب نمی کنه ! خیلی رو کمکش حساب نکن ! پشتیبان قلمچی که نیست !
بعدشم کلا از حاشیه و دخترو سیاست و این چیزا سعی کن دور باشی . اگه هم می خوای اینا رو تجربه کنی ، تو یه دایره خیلی محدود باید باشی و کلا حواست باشه که از دایره ی خودت خارج نشی که .....
در ضمن ، حتما و حتما و حتما شرایط کای تو هم مد نظر داشته باش . این که بعدا به عنوان فارغ التحصیل اون رشته چه توانایی هایی رو باید داشته باشی . شاید 20 درصد این توانایی ها درس باشه ! و طبیعتا اون 80 درصد رو هم تو دانشگاه نمی تونی پیدا کنی !
موفق باشی
موفق باشی