سلام، ممنون خانم tanin_eshgh
متشکرم از لطف شما – ما هم همیشه از دل نوشته های شما و دیگر اعضای محترم تالار بهره می بریم .
به نظرم ما انسانها از ناکامی هامون و شکست هایمان بیشتر درس می گیریم تا موفقیت هایمان .
زمانی که کار اشتباهی می کنیم به فکر و تجزیه و تحلیل می افتیم و برای موفق شدن و عدم تکرار اون ،،طرح و برنامه ریزی های جدیدی پیاده سازی می کنیم –
در واقع اشتباهات باعث میشه ما بیشتر تو توسعه خودمون فکر کنیم .
برندگان وقتی اشتباهی انجام می دهند ، روی جنبه های مثبت اشتباهاشون و تلاش برای رفع آن اقدام می کنند
ولی افراد دیگر ! اشتباه خودشون را یه واقعه و یه رویداد غیر قابل جبرن تلقی می کنند – برای همین عزت نفس و اعتماد به نفسون کم میشه !
افراد دیگری هستند که الحمد الله مثل سیب زمینی می مونند – اصلا براشون مهم نیست اشتباه خودشون و دیگران و ....
شما دوست دارید کدام گروه باشید :
برندگان ( پذیرفتن اشتباه – چون انسان اشتباه می کنه – و تلاش برای رفع آن و تا حد امکان تکرار نکردن آن و تلاش مضاعف )
بازندگان ( اشتباه را پایان دنیای خودشون می دونند و تلاشی برای جبران نمی کنند)
سیب زمینی ها ( اشتباه کنند – نکنند – و .... براشون مهم نیست )
تو نوشته هایتان بوی گزینه اول و سوم می یاد !
به نظرم این توانایی را دارید که گزینه اول باشید .
..........................................
وقتی خودمون را در برابر خداوند کسی ندونیم ، از انتقاد دیگران ناراحت نمی شیم.
مثلا طرف میگه تو به من چرا این حرف را زدی ؟
مشکل از این "" من "" هست .
اگر یه شخصی انتقاد درستی داره ، خب باید سعی کنیم خودمان را اصلاح کنیم .
اگر درست نمیگه و داره قضاوت میکنه ،،، خب ما خودمون را می شناسیم و لزومی نداره ناراحت بشیم .
درسته روئین تن بودن در افسانه هاست !! ،،،،،
ولی روئین ذهن بودن افسانه نیست ! ( باید تمرین کنیم )
یه تکنیک زیر خاکی بگم :
ارزش یه کتری به میزان آب درونشه !
وقتی آب جوش می یاد ، قل قل کنه - آب بخار میشه
وقتی آب بخار بشه ، آب درون کتری کم میشه - یعنی ارزش کتری کم میشه!
حالا ما انسانها چطوری هستیم !
وقتی عصبانی نیستم ارزش زیادی داریم - وقتی خودمان را در برابر سختی ها کنترل کنیم و شاد باشیم ، ارزش زیادی داریم
وقتی عصبانی میشیم ،مثل کتری میشیم - در واقع با عصبانی شدن خودمون ارزش خودمان را کم می کنیم
پس چرا شاد نباشیم ؟
پس بهتر هست خودمان را کنترل کنیم .
چطوری ؟
وقتی کسی چیزی میگه که قراره ما ر ا عصبانی کنه - قبل از اینکه عصبانی بشیم - اول باید بگیم ما که کسی نیستیم پیش خدا
سپس یاد داستان کتری بیافتیم !
و یادمان باشه ، با عصبانیت ، ارزش خودمان کم میشه !
یا حق .![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)