درمورد درآمدم چه موضعی داشته باشم؟

[عشق آفرین]

سلام. میشل جان عزیزم. بهتر اینه که در خانواده مرد در جایگاه خودش باشه و زن در جایگاه خودش. چون چه به لحاظ فیزیکی، چه به لحاظ روحی و البته چه به لحاظ حفظ تعادل جنبه های مختلف زندگی این تقسیم وظایف آرمانی تر هست.
حالا اگر خانومی بخواد کار کنه و دوست داشته باشه درآمدی داشته باشه که البته به اقتضای اون خواه ناخواه اهمال در وظایف اصلی صورت میگیره، این انتظار از جانب مرد ناعادلانه نیست اگر بخواد در درآمد او سهیم بشه. همانطور که اگر مردی سر کار نره، زن انتظار داره در امور منزل بهش کمک بشه و مرد حداقل کارهای خودش رو خودش انجام بده.
اما مرد حقی نداره بخواد همسرش رو مجبور کنه بره سر کار و یا یک سری خرج ها رو به عهده ی خودش رها کنه. مرد موظف هست تمام نیاز های همسرش رو اعم از غذا، پوشاک، محل اسکان و شرایط رفاهی رو فراهم کنه. این که مرد یه دست لباس واسه زنش بگیره افتخارش نیست. وظیفه اش هست، همانطور که اگر زنی بهترین شرایط آرامش و آسایش رو واسه همسرش فراهم کنه هنر نکرده و وظیفه اش رو انجام داده.
این مهمه که شما بدونید آیا خواستگار شما مایله همسرش پا به پاش کار کنه یا نه، این اجازه رو به همسرش میده که کار کنه. این دو خیلی متفاوتن!

اما به لحاظ روحی قضیه متفاوت هست.
اگر مرد یا زن هر کدام به هر دلیلی در وظایف خودشون نباشن و در حاشیه قرار بگیرن، اعتماد به نفس خودشون رو از دست میدن و به تبع کارایی لازم رو در حیطه وظایف خودشون نخواهند داشت. بخصوص اگر زن درآمد بالاتری داشته باشه، ساعات بیشتری کار کنه و در شغل اش موفق تر باشه.
تصور کنید یکی از لندن پاشه بیاد ایران کلاس زبان انگلیسی. خب اون مربی زبان بیچاره یا سرخورده میشه یا در ایده آل ترین حالت ممکن سعی میکنه از حضور یک انگلیسی الاصل! بهره مند شه در حد سوءاستفاده و زبان خودش رو ارتقا بده. و هرگز هم احساس نمی کنه یک مربی هست. پس جسارت و رفتار یک مربی رو نخواهد داشت. اتفاقا اون فرد بریتانیایی هم احساس خوبی نمی تونه داشته باشه نسبت به این قضیه. به زودی با خودش زمزمه می کنه: این چه مربیه آخه؟!

از نظر من بهتره حتی اگر زنی کار میکنه:
1. یک تایم کاری در حد تفریح (2، 3 ساعت) داشته باشه.
2. درآمدش خیلی پایین تر از همسرش باشه.
3. هیچ گونه در وظایف اصلی خودش کوتاهی نکنه.
4. اون حقوق رو هرگز به شوهرش نشون هم نده.
براتون هم سخت نباشه که به لحاظ مالی وابسته باشید. منت نیست. حقتون هست و وظیفه اش.
حالا اگر خیلی اهل خونواده اید می تونید با حساب کتاب تر خرج کنید. (اینم توصیه میکنم زیادی رعایت نکنید، چون مدتی بعد میشه وظیفتون و مرد هپروت تر از اونی هست که این لطف ها رو بفهمه. لیکن دیگه آتیشش هم نزنید. )
البته این نظر شخصی هست.

عمم میگه اگه پول مرد رو تا ته خرج نکنید، بقیه اش رو میره خرج یه زن دیگه میکنه. عاشششقشم.