سلام حنا، هر وقت میام سایت ،پست های شما رو میبینم، در اینکه مشکلات تمومی نداره ، شکی نیست، من که خیلی حال مشکل ندارم اما مشکلات از سروکولم بالا میرن، این روزا نگاهم به آسمونه ، چون میدونم که با همه توانایی هایی که دارم حل بعضی مشکلات از عهده من خارجه،وقتی مشکلات زندگی جانفرسا میشه باید لحظه رو شادبود و این تنها راه لمس شادی هست
یه مدت که لحظاتت رو شاد کردی و دلت آروم شد اونموقع قوی میشی، به عنوان پشت وپناه حنا و دوست حنا زندگی کن، بهتر از هرکسی میتونی به خودت خدمت کنی، نمیگم به زور غذا بخور ، اما شرایطی فراهم کن که بتونی غذا بخوری، تفریح کن، شنا برو، پیاده روی کن، به دوستات زنگ بزن، حرف بزن، غمت که زیادمیشه ذکر لااله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین رو بگو ،،،وقتی احساس ضعف و بی کسی میکنی لاحول ولا قوة الا بالله رو زیاد بگو،،،، تنها کسی که وظیفه نگهداری و حمایت از یک زن کامل و عاقل رو داره خود اون زنه، من وقتی که از ذکر گفتن حرف میزنم چشمام گرم میشه وقطره اشکی توی چشمم جمع میشه، با همین ذکرا خودمو سرپا نگه داشتم، و شایدحامی اطرافیانم هم شدم،آرزوهایی دارمو براشون تلاش میکنم زندگی هم خوش خوش میگذره، حتی اگر خوش نگذره من باید حقمو تا زنده ام بگیرم حق من ،حق تو دنیای خوب و آخرت خوبه، اینا با امید وتلاش و توجه به خودمون بدست میاد؛ گفته باشم من آخوند نیستم ، یه بچه مهندسم با 32 سال سن![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)