با سلام
احسن.
این بخش از صحبتهایت حاوی عصاره راه حل و پاسخ شماست.
شما باید این بخش از افکارت را توسعه دهی.
واقعیت اینست که نوع مشکل شما اینطور نیست که گفتید.
باید مشکل را خوب بفهمی تا خوب حل کنی.
مشکل شما اینست که فردی با شخصیت کمالگرا هستید. اشخاص کمالگرا چون عزت نفس پایینی دارند. برای خودشان ارزش کمی قائل هستند.
لذا در تمام مدت زندگیشان تا هنگام مرگ در حال دویدن به طرف چیزهای مختلفی هستند تا به خود وصله کنند.
دنبال تحصیل
دنبال شغل
دنبال پول
دنبال همسر
دنبال فرزند
دنبال خودرو
دنبال امکانات و اینکه به صورت سراب گونه این مسائل در پیش روی آنها هست.
به هر کدام می رسند احساس ارزشمندی با ثباتی ندارند.
آدم کمالگرا از معمولی بودن می ترسد.!!!!!!!!
اینها دائما در ناخودآگاه خود، خود را با دیگران مقایسه می کنند. و همواره می خواهند اول باشند. 20 باشند.
گاهی ممکن است یک زن خانه دار، بی سواد با قدرت و صلابتی که دارد چند فرزند پرورش دهد که هر کدام به تنهایی یک کشور را اداره می کنند.
و گاهی یک زن کمالگرا پروفسور باید شب قرص بخورد تا خوابش ببرد و از طرفی نتوانسته است خانواده ای تشکیل دهد، یا خانواده اش را حفظ کند، چون محور فرد کمالگرا خودش هست نه زندگی و نه خانواده.
مشکل شما اینست که محور را خودتان قرار دادید هنوز صحبت از "من " هست. صحبت "تحصیل من" و صحبت از "شغل من" و صحبت از "پیشرفت من"، شما هنوز آمادگی کافی برای ما شدن و برای خانواده دار شدن ندارید.
در خانواده عشق جاری هست.
همسران بهم می گویند قربانت بروم، فدات شوم.
یعنی تعارف جان خود را می زنند و از همه چیز خود برای همسرشان می گذرند.
نه اینکه شب و روز فکر کنند. چگونه به آمال و آرزوهای سریالی خود برسند.
پیشنهاد می دهم مقالات ذیل را مطالعه کنید، روی آنها فکر کنید و به کار گیرید:
شخصت وسواسي يا كمالگرا
http://www.hamdardi.net/thread-15051.html
خوب هایی که از زندگی لذت نمی برند (تیپ شخصیتی کمال گرا)
پرسشنامه کمالگرایی هیل به همراه شیوه نمره گذاری











علاقه مندی ها (Bookmarks)