تردیدهای من برای ازدواج

[خیال تو]

سلام و روزتون بخیر..
چقدر دغدغه های شما برام آشناست... درسته شاید اینایی که میگین معیارهای با اولویت سطح متوسط برای بقیه باشه ولی برای یه دختر تو تمام دوره های زندگی اهمیت زیادی داره حداقل برای من که اینجوریه..
اگه تاپیکای قبل من رو بخونید میبینید که من هم تقریبا همسرم نسبت به خودم از لحاظ تحصیلات و شغل در سطح بالاتری قرار دارم .. تنها چیزی که همون جلسه اول این آقا منو به خودش جذب کرد اولا رفتار صادقانه و حرفای رک و واقعی بود که نسبت به خودش و شرایطش زد و دوما رفتار مودبانه و شخصیت خوبش. همین که به قول شما درو باز کنه که شما اول رد بشی ... یا کشیدن صندلی برای شما و متوجه کردن نگاهها و توجهش به شما.. خوش لباس بودن و ... خودش خیلی در جلسه اول مهمه و تاثیر گذار در تصمیم. همسر من تقریبا همه اینارو داشت (البته نقش بازی کردن نبود و واقعا هم همینجوری بود تا الان). با اینکه در زندگی باهاش به دلایل شرایط تحصیلات و شغل گاهی اوقات هم خودش اذیت شده هم من ولی باور کنید همین رفتارها و حرکات و منش شاخصی که داره خیلی به زندگی دلگرمم می کنه.. می خام بگم همه چی تحصیلات وشغل نیست ولی .... همین چیزای کوچیک و رفتارای به قول شما جنتلمن مانند و موقعیت شناسی و نحوه برخورد با یه خانوم و .. و . باعث آرامش روحی و روانی و افزایش علاقه و محبت خانم میشه..
من چون دیدگاه و شرایط تقریبا مشابه شمارو داشتم گفتم نظرمو بگم چون دو سه سال قبل دقیقا همین دغدغه هارو داشتم.
نکته دیگه :زیادی به سن حساس نباش .. نکنه به دلت نشینه و فقط به خاطر بالا رفتن سن جواب مثبت بدی!!! که از چاله به چاه افتادنه.