سلام دخترخوب
یک راه برای آسوده زندگی کردن در خوابگاه اینه که زود با هم اتاقی ها صمیمی نشی تا کمتر هم ازشون توقع داشته باشی .صمیمیت به تدریج و براثر شناخت صمیمیت واقعی هست والا
صمیمیت های چندروزه کمتر از روی شناخته و بیشتر از روی احساس. البته منظورم این نیست که رفتار همراه با محبت واحترام نداشته باشی. محبت و احترام و توجه می تونه باشه اما حدومرزها مشخص باشه و از لحاظ فکری و عاطفی وابسته بهشون نباشی.
میشه با هم اتاقیت بری غذا بخوری اما لزومی نداره از گذشتت پیشش بگی.از عیب هات بگی یا درون خودت رو پیشش برملا کنی. میشی باهاشون بگی بخندی اما لزومی نداره در مورد مثلا خانوادت باهاشون صحبت کنی.
بعضی حد و مرزها رو خودت برای زندگیت تعیین کن .
بزرگی می گفت رازی رو که خودت نتونستی در خودت نگه داری چطور توقع داری دیگری نگه داره؟
اگر خودت ارزش خودت رو ندونی چطور توقع داری دیگری بدونه؟
یکی از ویژگی های صمیمیت و دوستی ایجاد توقعه وقتی روابط دوستانه اما بدون چشمداشت و توقع باشه خودت راحت تر و با آسودگی بیشتر میتونی به کارهات برسی.
وحالا یه دختری که دوروزه باهاش آشنا شدی پشت سرت هم یه حرفی بزنه چندان برات مهم نمیشه و به جای ناراحتی ، توقعت رو ازش کم میکنی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)