من یک خانم هستم و شاغل و تحصیل کرده و اگه شما این سوال رو از من بپرسید با همین جمله بندی که فرمودین یعنی شخص دیگه ای رو مثال بزنید نه مستقیما خودتونو میگم بستگی
به ارزش های طرف داره. هر کسی تو زندگیش مسائلی هست که براش مهم تره. ما کلا تو زندگیمون از چیزهایی می گذریم تا به دست آورد هایی برسیم. اگه خانمی به تحصیلات ارزش
بالایی میده قطعا از ازدواج یا بچه دار شدن یا هر چه که باعث دور شدن اون از این مسیر میشه میگذره. اما وقتی ازدواج می کنه در واقع داره نشون میده یه چیزای دیگه ای هم هستن که
براش مهم ترن. اما در مورد عملکرد یک فرد تو آینده و نحوه ی سوال شما باید بگم اینکه فرد در آینده چه عملکردی داره مطمئنا با بررسی شرایطش عمل میکنه و الان نمی شه چیزی گفت.
چون افراد ممکنه شرایطشون تغییر کنه مثلا هیچ خانمی ازدواج نمیکنه که طلاق بگیره بلکه مسیر زندگیش اون رو به این سمت میبره.
من به عنوان یه خانم جوابی بیشتر از این ندارم.
در واقع جواب من کلی خواهد بود چون من دختر دوست ندارم خواستگارم رو با جواب های عجیب و غریب از دست بدم پس خیلی کلی و سربسته جواب خواهم داد.
اما در مورد روانشناسی که فرمودین!!!! شما به عنوان یک آقای تحصیل کرده دارید با استفاده از کلمه ی روانشناسی خودخواهی تون رو توجیه میکنید؟
برداشت من دقیقا از شما اینه:
ببینید شما دارید همسرتون رو با مادرتون مقایسه میکنید. دارید به این فکر میکنید که اون خانم چقدر حاضره مثل مادرتون براتون فداکاری کنه. تا کجا قراره به خاطر شما بگذره. درست فکر
میکنم الان؟
شما سوالتون اینه : من زندگی مو به پای زنی خواهم ریخت اما اون چقدر قدر شناس خواهد بود؟
در واقع شما یک نوع ترس درونی دارید از اینکه آیا دیگرانی که من براشون فداکاری می کنم من رو دوست خواهند داشت؟
در واقع من فکر میکنم شما کلا چنین فردی هستید. فردی که در محبت به دیگران و عدم گرفتن پاسخ مناسب شکست خورده و حالا نمی خواد تو ازدواج هم شکست بخوره.
پیشنهاد من به شما اینه ترس ها تون رو بریزید دور و خواسته ها تون رو عملی کنید و با شناخت واقعی از دیگران اونها رو بشناسید در واقع مثل من نباشید
ببخشید پسر جوان اقتضای فضای مجازی برای گفتگوئه که باعث میشه برداشت ها از حرف ها متغیر باشه اگه اشتباه میکنم لطفا ببخشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)