سندروم سی سالگی را بشناسید

[delkhaste]

دوباره سلام و ممنون برای پست هاتون

هر چقدر پست اولتون به دل نشست، پست دومتون تلخ بود (حداقل برای من). من دقیقاً از دل همین مشکلاتی که گفتید میام. دونه دونه این مشکلات رو پا به پای تمام دختران دهه شصتی حس کردم و شاید خودم به نوعی سردمدار این نسل باشم. از مشکلات زمان تولد در جنگ(مخصوصا اینکه من دقیقا در مناطق جنگی به دنیا اومدم) و کلاس های پر از دانش آموز(کلاس هایی که هنوزم آثار خرابی جنگ رو داشتن) و سطح کیفی آموزش بسیار بسیار پائین و استرس فراوان شب های کنکور و رقابت با هم نسلانی که حتی در همون زمان از امکانات آموزشی بهتری "نسبت به شهری که من و امثال من بودیم" برخوردار بودند و ....
پس از گذروندن تمام اون سختی ها که شاید خیلی هاشو به دل نگرفتیم و فکر میکردیم زندگی همینه و چیزی جز این نیست!!! از بازرسی صبحگاهی و روزانه ی ناخن ها و ابروهای دختر بچه های دبیرستانی که حتی برای کمی ناخن مورد توبیخ جدی و بسیار خشمگین از طرف مسئولین قرار میگرفتند (به جای برخورد ملایم!) تا تماااااااام حرف ها و آموزش هایی که برای "یک دختر خوب بودن" دیدن، اینکه باید یاد بگیرن چجوری خودشونو و نیازهاشون رو سرکوب کنن و به جنس مخالفی که برای اولین بار پشت میزهای دانشگاه ملاقاتش میکنن بی توجه باشن، در غیر این صورت "یک دختر خوب" نیستند ( نگید اینطور نبوده).........

خواستم یه خسته نباشید به مسئولین بدم و بگم اجازه بدند همونجوری که ما تو هر مرحله ای خودمون جنگیدیم ادامش هم خودمون بجنگیم، نسل ما به خاطر مشکلاتی که داشته از هرررررر نظر آبدیده تر از نسل قبل و بعدش شده، انسان های مظلومی که شاید به معنای واقعی و توی متن زندگی تونستن مفهوم سنت و مدرنیته بین دو نسل خودشون درک کنن. نظریه پردازی در مورد این مبحث زیاده کو مرد عمل جز خود ما؟!

ممنونم که درد دلتونو گفتید، حرفاتونو قبول دارم ، صفِ نفت رو فراموش کردید! و البته کپسولِ گاز! وضعیت قرمز و پناهگاه و .... واقعا از یه بچه 4 .5 که فقط با استرس جنگ و گیر دادن کمیته اینا بزرگ شده ، چه انتظاری میشه داشت؟!
همه روانشناسا،روانپزشکا میگن تربیت و شخصیت آدم از همون دوران شکل میگیره ، برای ما هم سراسر کمبود و ترس و استرس بوده
حالا باید بجنگیم که آدم باشیم!

برای شما که منطقه جنگی بودین طبیعتا بیشتره، حالا شما یه خاطره خوب از دوران کودکیتون داشته باشی، 10 تا از بمباران یادته ، که تا آخر عمر هم میمونه
ما از وقتی تو شکم مامانامون بودیم، استرس کشیدیم !
جای اینکه به روح و روان ما بیشتر اهمیت بدن، بیشتر تحقیر میشیم و سرکوب میشیم
خودمونو کشتیم کنکور بدیم، الان تازه کنکور رو ورداشتن ، تازه فهمیدن سیستم آموزشی ایراد داره، ما در کل فقط موش آزمایشگاهی شدیم

من مخالفم با این سیاست ازدواج تحمیلی، خیلی ها ازدواج نمیکنند و آرامش بیشتری دارند، ازدواجی که توش آرامش نباشه ، به چه دردی میخوره؟ صرفا بخاطر ازدیاد نسل چرا ازدواج کنیم؟!!
کلا با اون پست تلخی که گفتین هم مخالفم، اما متاسفانه همینه که هست!!
دقیقا دخترای دهه شصتی به یه حالت دلزدگی رسیدن، یا اینقدر سرگرم شوهر کردن خودشونو که هیچی نفهمن ، یا حالا هرکی وضعش بهتره یا به هر نحوی خودشو به آب و آتش میزنه ، مهاجرت میکنه ،

شما درست میگید که نظریه پردازی غلطه، اما هر عملی هم بکنیم یه سرکوفتی میخوریم !