نقل قول نوشته اصلی توسط اسما@ نمایش پست ها
شما در زندگیت دچار یک نوع خلای بودی و میخاستی به این روش جبرانش کنی و این نوع تنهایی به دکتر بودن مهندس بودن ربطی نداره
خودش روشن میشود و اعلام نیاز میکند
و اون اقا این موضوع را درک کرده با وجود اینکه دکتر نبوده پر از احساس بوده
سعی کنید حداقل با خودتون روراست باشید و این احساس را در خودتون نکشید بلکه مدیریت کنید
تنهایی همه جورش بد هست پس بر تصمیمت مصمم باش و شریک زندگیت را با توجه به معیار خانوادت و خودت انتخاب کن
مردانگی به غیرت داشتن و جوانمردیست و داشتن حس مسئولیت نسبت به خانوادست
برات ارزوی خوشبختی میکنم
ممنون

- - - Updated - - -

نقل قول نوشته اصلی توسط sara 65 نمایش پست ها
دوستان خواهشا موقع راهنمایی کردن احساسات خودتونو کنترل کنین! ایشون اشتباه کرده بود و با کسی که شرایط مناسبی نداشت رابطه داشته، حالا باید این اشتباه رو تا ابد ادامه بده؟ اشتباه رو با اشتباه جبران نمیکنن.
دوست عزیز تصمیم به جداییت منطقی بوده، اما بهتره که دلایلتو توضیح بدی و سعی کنی رضایتشو جلب کنی. مادرتون حتی اجازه ی خواستگاری نداده و این خیلی برای یک پسر میتونه تحقیرامیز باشه. اگه خودش منطقی باشه دیگه به شما فکر هم نمیکنه. مطمئنا جدایی به نفع جفتتونه و اگه اینو بفهمه و راضی باشه حقی به گردنت نیست

باور کنید خودمم نمیدونم چی شد...من حاضر بودم پاش وایسم ولی میدونم یا باید طرد شدن از سمت خانواده رو قبول میکردم یا آه ایشون رو...من خانوادمو ترجیح دادم بخدا الان لبخند رضایتشون برام یه دنیا میارزه :(