بنظر من شما بیشتر اصرار به نخواستن دارین و این بیشتر شبیه به تلقینه.شما مگه قبل از همسرتون فرد دیگه ای هم در زندگیتون وجود داشته؟شما مهارت های همسرداری رو بلد نیستین بهتون حق میدم منظورم اینه که همسرتون اولین تجربه شما هستن,شما در سن پایین ازدواج کردین و شاید وقتیکه اصلا نیاز به ازدواج رو احساس نمیکردین.معمولا کسانیکه در سنین مناسب تری ازدواج میکنن یا قبلا تجربه دوست داشتن و دوست داشته شدن رو از طریق دوستی داشتن و یا به اون مرحله از زندگی رسیدن که نیاز به زندگی مشترک رو حس کنن به همین خاطر برای ایجاد و بهبود رابطه تلاش میکنن
اما شما سنتون کم بوده اصلا فرصت نداشتین کمبود یک جنس مخالف رو در زندگیتون حس کنین
هردو ناپخته هستین نه شما مهارت های لازم رو دارین نه همسرتون و بحثا و بی احترامی ها به همین دلیله
و همچنین اینکه شما نتونستین به شوهرتون قدرت بدین و روبه روی هم قرار گرفتین
من مخالف کسایی هستم که همه تقصیر هارو گردن زن میندازن
حرف من اینه که شما از ابتدا نخواستن ور شروع کردین و این حس رو به هسرتون انتقال دادین و باعث شده که همسرتون نسبت به شما جبهه بگیرن.شما رو همراه و همسر و شریک خودشون حس نکردن و حس اضافه بودن دارن.شما با انتقال این احساسات ایشون رو کوچیک کردین و ایشون از سعی میکنن در برابر شما کم نیارن و خودشون رو قوی نشون بدن چجوری؟با داد زدن و توهین کردن
ولی برعکس رفتارشون با خانواده تون عالیه چرا که طبق فرمایشات شما بهشون خانواده به همسرتون حس خواستن رو انتقال دادن این حس که شما مردی,میشه بهت تکیه کرد و ...
شما هنوز هم نمیدونید از زندگی مشترک چه چیزی رو میخواین و معیارهاتون برای همسرتون چیه
ببینید همه ادما ایراد دارند و هیچکس کامل نیست فکر نکنید که از همسرتون جدا میشین و با فردی کا عاشق هم هستین ازدواج میکنین و زندگی و روابط با همین کیفیت باقی میمونه.خیر روابط عاشقانه هم تا حدودی رو به افول میرن
همسرتون ایراد بزرگی ندارن که شما بخواین اسم مطلقه رو وارد شناسنامه تون کنید و از ایشون جدا شین به این امید که قراره یک فرد ایده ال وارد زندگیتون شه
شوهرتون با کمی القای قدرت و اعتماد به نفس قابلیت این رو دارند که مرد ایده الی برای زندگی با شما باشن
الان این سفر رفتن هم سودی نداره و من میدونم که شما برمیگردین و مصمم تر برای طلاق هستین چون توی مسافرت باهم کلی دعوا خواهید داشت درست مثل همون بیرون رفتن باهم بار قبلی.چی شد؟باهم دعوا کردین چون سعی نکردین مثل دوتا ادم بالغ برید و فقط خوش بگذرونید.تفریح رو ختم کردین به انتقاد و بحث
شما نخواستین که زندگیتون رو اصولی بسازید.شما مهارت های لازم همسرداری رو یاد نگرفتین و دارین تیشه به زندگیتون میزنین.خیلی راحت میتونین جدا شین ولی...
همسرتون اهل خیانت و کتک کاری و خساست و... نیستن
اینکه همسرتون با دوستاشون وقت میگذرونن اینه که اشتیاقی برای بودن در کنار همسری که بهشون بی محلی میکنن ندارن.منم ترجیح میدم با دوستام وقت بگذرونم تا اینکه کنار همسرم باشم و روزم شب شه فقط
همسرتون به پای شما نشستن
بجای تمرکز روی نخواستن همسرتون و قانع کردن خانواده وقت بذارید هردو مشاور برید و مهارت همسرداری رو یاد بگیرید و باهم دوست باشین نه در برابر هم
در غیر اینصورت خیلی راحت میتونید جدا شین فقط کافیه به همین رفتار ادامه بدین
علاقه مندی ها (Bookmarks)