اگر شما هنرپیشه بودید یا فَشن مدل یا با عرض معذرت تو صنعت پ... فعالیت می کردید،نگرانی تون منطقی بود چون بقای شما در این مشاغل وابسته به استانداردهای زیبایی بود،(که خود این استانداردها هم ساختگی و قلابیه). ولی مگه شما کی هستید جز یک زن معمولی و چرا بابت معمولی بودن باید خودتون رو سرزنش کنین و به دیگران حق بدین که چنین فشار و استرسی رو بهتون وارد کنن؟
اگر خانواده همسرتون به شکل ابزار به شما و چهره تون نگاه می کنن این مشکل اوناست و نه شما.زمانی مشکل شما هم هست که به این ابزار شدن تن بدین و در واقع بهشون حق بدین که بخوان چنین دید سخیفی به شما داشته باشن.به نظر مشکل اصلی همینه.این که شما اساسا این دید ظالمانه و مبتذل به خودتون رو نه تنها نقد نمی کنین که پذیرفتین.
چند میلیارد زن در دنیا زندگی می کنن که اکثرشون مثل شما ظاهر معمولی دارن و قابلیت به رخ کشیدن و پز دادن چهره شون رو ندارن.آیا این عده کثیر باید برن بمیرن یا دائم در اضطراب حرف های مبتذل اطرافیان باشن؟مسلما همسرتون شما رو پسندیده که باهاتون ازدواج کرده،پس به غیر از رسیدگی های معمولی که همه زن و شوهر ها برای حفظ جذابیت برای همدیگه دارن وطیفه ای ندارین.شما زیبایی رو به هیچ کس بدهکار نیستین.به هیچ کس.
علاقه مندی ها (Bookmarks)