ازش متنفرم

[باران بهاران]

بچه کوچیک,آبرو,ترس از مساعل بعد طلاق,و اینکه روز های خوب هم داشتیم و اخلاق خوب هم داره مثلا اهل نماز و روزه,همیشه موقع قهر پیشقدم میشه,کینه ای نیست و زود فراموش میکنه,,تلاشم بر اینه که زندگیمو بسازم اگه قابل حل باشه
من اخلاق بد زیاد دارم خوب مثلا اگه همسرم اینجا بود میگفت تو روابط جنسی سرده(معتقدم دل خوش لازمه وقتی نیازهای من براورده نمیشه تو زندگی),به خودم نمیرسم به وضع خانه خوب نمیرسم فحش های خیلی بد به خودش و حتی پدر و مادرش بهش میدم اکثر مشکلاتم علت خودشه که منو عصبی و بی انگیزه کرده اگه مشکل خساستش رو کنار بذاره اتفاقا من با خیلی چیزای کوچیک دلم خوش میشه...

[شیدا.]

بچه کوچیک,آبرو,ترس از مساعل بعد طلاق,و اینکه روز های خوب هم داشتیم و اخلاق خوب هم داره مثلا اهل نماز و روزه,همیشه موقع قهر پیشقدم میشه,کینه ای نیست و زود فراموش میکنه,,تلاشم بر اینه که زندگیمو بسازم اگه قابل حل باشه
من اخلاق بد زیاد دارم خوب مثلا اگه همسرم اینجا بود میگفت تو روابط جنسی سرده(معتقدم دل خوش لازمه وقتی نیازهای من براورده نمیشه تو زندگی),به خودم نمیرسم به وضع خانه خوب نمیرسم فحش های خیلی بد به خودش و حتی پدر و مادرش بهش میدم اکثر مشکلاتم علت خودشه که منو عصبی و بی انگیزه کرده اگه مشکل خساستش رو کنار بذاره اتفاقا من با خیلی چیزای کوچیک دلم خوش میشه...

سلام

البته خساست و حسابگری که همسرتون و خانواده اش دارند ربطی به اخلاقهای شما نداره. منظورم اینه که اگر شما خوش اخلاق هم باشید، درمان خساست آسون نیست

اماااااااااا

زندگی با این اخلاقهایی که از خودتون گفتید سخته ...
می دونم تحت فشار عصبی هستید، حتی عنوان تاپیکتون هست "ازش متنفرم" ... شما با این همه خشم و تنفر نمی تونید رفتار بهتری داشته باشید

ولی کاش حداقل به خاطر بچه تون رفتارتون را بهتر کنید.

[آوای بهشت]

بچه کوچیک,آبرو,ترس از مساعل بعد طلاق,و اینکه روز های خوب هم داشتیم و اخلاق خوب هم داره مثلا اهل نماز و روزه,همیشه موقع قهر پیشقدم میشه,کینه ای نیست و زود فراموش میکنه,,تلاشم بر اینه که زندگیمو بسازم اگه قابل حل باشه
من اخلاق بد زیاد دارم خوب مثلا اگه همسرم اینجا بود میگفت تو روابط جنسی سرده(معتقدم دل خوش لازمه وقتی نیازهای من براورده نمیشه تو زندگی),به خودم نمیرسم به وضع خانه خوب نمیرسم فحش های خیلی بد به خودش و حتی پدر و مادرش بهش میدم اکثر مشکلاتم علت خودشه که منو عصبی و بی انگیزه کرده اگه مشکل خساستش رو کنار بذاره اتفاقا من با خیلی چیزای کوچیک دلم خوش میشه...

واااااای عزیزم بذار صادقانه بهت بگم ، اگه همسرت دو ضربه به رابطتون زده تو ده تا زدی ، خیلی خیلی خیلی اشتباه کردی ، خب با این رفتار توقع داری درست هم بشه ؟؟؟؟؟؟
ببین تو زندگی مشترک یکی باید کوتاه بیاد و افسار اختلافا رو دستش بگیره . کاری که تو کردی اینه که اولا اونو بی منت کردی ، با خودش میگه خب اونم به وظایفش درست نمیرسه ! با خودش فکر نمیکنه که اگه من درست شم اونم میشه ، فقط بهانه میدی دستش که کلا بیخیال تر شه . دقت کن که اون تو خانواده ای بزرگ شده که خسیسن ( درباره مادرش که گفتی حدس زدم ) و از بچگی با این موضوع کنار اومده ، تو باید ترکش بدی نه اینکه توام بدترش کنی .
+توهین به همسرتو تحت هییییییییچ شرایطی انجام نده خواهشااااااااااا ، این رفتار بدتر غرورشو میشکونه و احتمالا تا حالا هم غرورش شکسته شده و اینجوری بدتر میشه . همسر خود من به شدت عصبیه و حرفای رکیک میزنه و خیلی خیلی مغروره به طوریکه هیچ وقت حاضر به قبول خطاش نیست ، تنها چیزی که باعث میشه تا حالا همیشه اون پیشقدم واسه اشتی و دلجویی بوده اینه که من هیچوقت جواب ندادم. میدونم خیلی سخته جواب ندی ولی خواهشا اینکارو نکن و خودتو کنترل کن ، خصوصا که توام شوهرت عصبیه ، تاپیکای درباره شوهر عصبی رو بخون بعدا با این مشکلش یه جورایی دستت میاد چطور رفتار کنی .
+با عرض معذرت ولی روابط جنسی یکی از کلیداییه که هر زن داره ، تو حتی از این طریق میتونی همسرتو رام تر کنی ، تو هرچی کم گذاشتی تو زندگیت خواهشا تو این یکی کم نذار . خصوصا تو جامعه الان ما ، این قسمت خیلی مهم شده ، پس به خودت برس ، سمتش برو و تامینش کن . بازم میگم به خونه نرسیدی نرسیدی ، ولی این موردو کوتاهی نکن هرگز .
+ شوهر تو که بچتو از نظر رفاهی تامین نمیکنه ، توام از نظر روحی ولش کردی ، خب این بچه خدایی نکرده ، زبونم لال عقده ای بار میاد . دقیقا من یه بچه تو اشناهامون با شرایط مشابه تو میشناسم که پدرش خسیس و ندار و مادرش در حال تحصیل و بی انگیزه است ، الان که یکم بزرگ شده میبینیش فوق العاده کمبود محبت داره ، تا حدی که چن وقت پیش تمارض کرده بود !!!!!
از بچت غافل نشو خصوصا که هفت سال اول زندگی خیلی مهمه و سرنوشت سازه
+من از انصافت خیلی خوشم اومد که بدی های خودتم کامل گفتی ، ولی خیلی داری با زندگیت بد میکنی ، تو عملا شرایطو وخیم تر و پیچیده تر کردی پس نگو انگیزه ندارم و دلمرده ام و فلان . چه انگیزه ای بالاتر از اینکه بچت تو خوشی بزرگ شه ؟ شوهرت عاشقت باشه ؟ منصف باش (که هستی ) ببین شوهرت چقد انگیزه داره ؟ تو عملا از همه چی غافل شدی ! بالاخره یکی باید این انگیزه رو تو زندگی شما بیاره ؟ کی بهتر از بچت ؟ تو اصن اولش به بچت فکر کن ، فکر اونم به سمت بچتون بکش تا بیشتر به فکرش باشه ، بعدش به خودتون دوتا برسین . تو میگی شوهرت فقط واس بچاپ بچاپ میخوادت ، خب عوضش کن . بهش نشون بده بیشتری ، با ارزشی . حتی اگه شوهرت نبود هم بچت لیاقتش این نیست .
+اعتماد بنفست چرا پایینه ؟ صادقانه بهت میگم تو ان چنان تلاشی نکردی که بگی خب اخر من این بود ، بهترین منی که میتونست وجود داشته باشه این بود . بهترین خودت باش اونوقت اگه نشد بگو من لیاقت ندارم که قطعا اگه تلاش کنی میتونی شرایطو عوض کنی
+ به نظرم دیگ با کسی درد و دل نکن (دنیای واقعی منظورمه ) ، اونا رو نگران میکنی این طورم که پیداست بندگان خدا کمک خاصی نمیکنن . تازه اینکه کسی بگه کل شب واست گریه کردم بیشتر بهت این حسو میده که خب واقعا مشکل بزرگی دارم و روحیتو میگیره .
+درباره غرور شوهرتم ، عزیزم همسرت تو خونه اقتداری نداره که بتونی بگی واسش ارزش قائل هس یا نه . اینکه تو به خانواده ی یه مرد حرف زشت بزنی شدیدا خوردش میکنه . بهش اقتدار بده .

موفق باشی