دوست دارم ازدواج کنم اما جذب فرهنگ و چهره ایرانی نمی شم

[پسر جوان]

سلام خانم Amina ، از وقتی که برای خواندن تاپیک و راهنمایی من اختصاص دادید خیلی ممنونم.

در خصوص نکاتی که فرمودید من قبلا به طورت بسیار جزیی تحقیق کرده بودم و باید بگم که تمام مسائلی که مطرح کردید درست است. در واقع یکی از مشکلات من اینست نمی توانم چیزی رو که با عقل خود نمی پسندم، از دل خود بیرون کنم (مخصوصا در این خصوص).یکی از دلایل این امر، موارد نقضی است که من طی چند ماه اخیر با انها برخورد داشتم. بعنوان مثال با یک زوج جوان آشنا شدم که دختر روسی و پسر ایرانی بود. دختر مسلمان و کاملا آشنا به فرهنگ و زبان ایرانی بود. به لحاظ چهره همون فاکتورهایی رو هم که گفتم کاملا دارا بود. این خانم با همسرش در یک خانه متوسط با امکانات خیلی جمع و جور مخصوص زندگی دو نفره زندگی میکردند. مهریه خانم اگه اشتباه نکنم چند شاخه گل رز بود (تعدادش یادم نیست) و مراسم ازدواج با حضور پدر و مادرهای پسر و دختر برگزار شده بود همین. ایشون از بچگی در ایران بزرگ شده بود اما با خانواده و فامیل خود در روسیه در ارتباط بودند (منظورم اینه که اون مسئله ارتباط قبل از ازدواج نداشتند).خلاصه بگم به قول خارجیاTotal package بود. وقتی چنین موردهایی میبینم (چون یکی دو مورد دیگه با همین خصوصیات پیدا کردم) دوست دارم حداقل یه تلاشی کرده باشم و بعد اگر به نتیجه نرسید بتونم با خودم کنار بیام. این قضیه منو به فکر واداشت که به دنبال گزینه های احتمالی بین جوامع مسلمانان خارج از ایران باشم (مثلا همون روسیه). ولی جنبه عقلانیم میگه فقط دارم زندگیم اینطور تلف میکنم و به دنبال سوزن در انبار کاه میگردم. متاسفانه عدم بلوغ احساسی من منجر به این شده خیلی به دنیای خیالی خودم امیدوار باشم.

سوالی داشتم ممنون میشم راهنماییم کنید. از پاسختون اینطور برداشت کردم شما خارج از کشور زندگی می کنید. اگر چنین است، دیدگاهی شخصی مانند شما خیلی میتونه به من کمک کنه. آیا شما در اطراف خود ازدواج موفق با این معیارهایی که من گفتم چیزی تجربه کرده اید؟ اگر بله، راجع به جزییات آقا و خانم برای من توضیح بدید و یا مسیری که طی کردند و به ازدواج رسید.

باز هم از راهنماییتون تشکر میکنم.

سلام خانم Mahaneh، خیلی ممنون از پاسخ موشکافانه و دقیقتون.

واقعیتش اینه که همونطور که در پست اولم گفتم مسئله من یکم پیچیدست و ذهن آشفته و نامنظمم اجازه نمیده همه مسائل به طور یکپارچه خدممتون عرض کنم. ببیند من قبلا در خصوص معیارهای ازدواج کاری که گفتید انجام دادم. روی کاغذ نیوردم ولی خیلی بشون فکر کردم و دقیقا به خاطر همین مسئله بود که فهمیدم چقدر بین عقل و احساسم فاصله هست. همونطور که در پاسخ به خانم Amina نوشتم، من طی چند ماه اخیر چند مورد در ایران پیدا کردم که واقعا با تمام معیارهایی که خدمتتون نوشتم جور درمیومدن و همین مسئله منو دچار تردید کرده. پیش خودم میگم اگه اونا تونستن چرا من نتونم؟ در مورد دخترهای ایرانی من تنها در محیط دانشگاه می تونم اقدامی کنم. چون در جایی دیگر هیچ ارتباطی ندارم. در این خصوص باید چند نکته رو بگم. اول اینکه تا حالا حتی یک گزینه چشم آبی بلوند به چشمم نخورده. با اینکه در دانشگاه تحصیل من تعداد دانشجویان دختر زیاد است. اصلا بگیم دختری با این خصوصیات ظاهری وجود داره و یا من کلا بخوام این معیار کنار بزارم، یه سری مشکلات جدی مقابل من وجود داره که از شما خواهش میکنم بعنوان خواهر بزرگتر منو راهنمایی کنید. چون واقعا اطلاعاتم کمه و احساس مبکنم رفتار اجتماعیم در این زمینه خیلی ضعیفه و بشدت آزارم میده. چون به لحاظ علمی جایگاه خوبی دارم، در واقع هیئت علمی شدنم به راحتی در دسترس است. اما نکته ایی که وجود داره اینه که یکی از پارامترهای مهم گزینش هیئت علمی، اخلاق است. حالا شما خودتون باقی ماجرا رو بخونید. کافیه من بخوام با یک نفر به طور محدود آشنا بشم جو دانشگاه هم طوریه که متاسفانه دانشجویان خیلی در این زمینه فضول و اخلاق های خاله زنکی دارند و حتی یک شایعه کوچک می تونه زندگی کاری منو نه تنها در این دانشگاه و حتی دانشگاه های دیگر بر باد بده. بیاین فرض کنیم اصلا این مورد هم مطرح نباشه. من واقعا نمیدونم شناخت در محدوده مذهب برای ازدواج یعنی چی؟ منظورم اینه که بدون اینکه خانواده ها رو درگیر بکنیم (اما در جریان باشن). به نظر من در جامعه ما این مسئله خیلی گنگه. از یه طرف آثار منفی دوستی دختر و پسر و از طرف دیگه وارد شدن به پروسه ازدواج که دردسر و مشکلات خودش داره. به قول شما راه دیگه ایی برای اینکه این فانتزی احساسی برای خودم حل کنم هست (با توجه به اینکه فعلا در ایرانم)؟ واقعا از خودم با این طرز تفکرم خجالت میکشم. در خصوص اون مسئله ایی که فرمودید "خرج کردن احساس زیاد در اوایل ازدواج درست نیست" باید نکته ایی بگم. منظورم این بود که در اوایل ازدواج یک سری خصوصیت های اخلاقی خیلی می تونه به دوام و پایداری ازدواج کنه کمک کنه که تا حد زیادی متاثر از علاقه بین دو طرف هست. من با توجه به تاپیکایی که در این سایت خوندم به نظرم ویژگی هایی مانند صبر، بخشش، فراموش کردن خطاها، روی خوش، خوبی کردن بی انتظار و... در اوایل ازدواج خیلی میتونه کمک کننده باشه و من دارم روی خودم در این خصوص به شدت کار میکنم. منظورم این بود.


خانم Amina و Mahaneh، خیلی ممنون میشم از هر دیدگاه دیگه ایی که به نظرتون مهمه و باید گفته بشه من راهنمایی کنید. حتی اگه دردناک باشه اما احساس میکنید نیازه بازم مطرح کنید.