فکرم مشغوله میخام تصمیم بگیرم

[delkhaste]

با درود

شما این حقیقت : "کبوتر با کبوتر باز با باز، کند همجنس با همجنس پرواز" را در انتخابتون پیاده نکردید

بزرگترین اشتباهتان این بود که تصمیم گیری را به عهده دیگران گذاشتید
تفاوت فرهنگی یکی از بزرگترین مشکلات ازدواج است

شما که قصد ازدواج سنتی داشتید باید به خاستگاری از دختری که در سطح فرهنگی خودتان بود میرفتید نه دختری که همه میگویندخوب است ، همه که قرار نیست با اون
زندگی کنند
اگر به ازدواج به معنی دقیق آن که همانا اشتراک در بود و نبود و همراهی و همدلی وتفاهم است نگاه میکنید نه صرفا برای ارضای میلجنسی و رفع تنهایی و نیازهای دیگر و تفکر سنتی ندارید
از آن دسته مردهای حساس هستید که دوست دارند خانومشان هم به خودش خیلی برسد و هم به شوهرش ،لباسهای متنوع بپوشد، برای شوهرش خرج کند،جشن بگیرد ( اینها خیلی خوب است فقط با فرهنگ حاکم متضاد است و خیلی ها مخالف هستند)

و البته شماهم باید متقابلا همین سبک را داشته باشید تا زندگیتان شیرین شود!
نه اینکه فقط ازجانب خانوم باشد و صد البته باید جنبه پول گرفتن از خانوم را هم داشته باشید

باید تفکر خانومتان را عوض کنید که خیلی سخت است و باید پتانسیل تغییر را داشته باشد
با مشاور مشورت کنید، اگر خانوم شما همین روند را ادامه داد ، و در سبک زندگی اش تغییری ایجاد نشد، جدایی بیشتر ارامتان میکند تا زندگی با حرص و حسرت ؛چه بسا بعد از عروسی،روحتان فرسوده میشود و طلاق عاطفی میگیرید و یا عشق زندگیتان را پیدامیکنید و دردسرتان بیشتر میشود
و در کل باید همدیگر را تحمل کنید

قطعا زنی وجوددارد که طرزفکرشان مانندشما باشد،فقط هنوز ملاقاتش نکردید
اگر دیر ازدواج کنید اما باکسی که در سطح تفکر و فرهنگ شماست ، بسیار موفقتر خواهید بود تا ازدواجی بر پایه تحمل و حسرت داشته باشید


شما تا کاملا مطمئن نشدید از آینده و با امید واهی در نامزدی بمانید بهتر است، تصمیم عجولانه ای هم نگیرید

. الان ما تو دوران عقذیم وشبی نیس که فکر نکنم خانمم نکات مثبت داره ولی واقعا خانواده و خودشون به دلم نیستن البته اخه یک کارایی میکنند بزارید راحت بگم بی خیالن اصلا واسشون مهم نیس من چطور روزگارمو میگذرونم یکبار واسم چیزی
نخریدن پول دارن ولی یک فرهنگ به خصوص دارن اهل تنوع و دستو دل بازی نیستن.. در واقع نمیدونم چکار کنم از طلاقم میترسم علتش اول از اطرافیان / دوم از مسایل مالیش و سوم از خاطرات که باهم داشتیم و در واقع میترسم همیشه باهام باشه واذیتم کنه

شما برای دیگران زندگی میکنید یا برای خودتان؟شما اگر الان هزینه کمی کنید، بهتر است تا اینکه چند سال دیگر مجبور شوید هزینه گزافی بپردازید
هنوز زیر یک سقف نرفتید، طبیعتاخاطرات کم کم کمرنگ تر میشوند ، و البته شما عشقی ندارید، فقط عادت کردید

.الان 1.5 از عقدم گذشته هنوز واسه انتخابم دچار تردید شدم .. یکی با این شرایط میدونه چکار باید کرد..عقدمون که بماند سریع انجام شد و منم با بی تجربه گی گفتم همین خوبه حالا از ملاکای خودمم کوتاه امدم ! و خانم راحت و بدون هیچ گونه پیشنهادی انتقادی و با کم حرفی و بی ذوقی عقد کردیم...
ایشون اصلا با این که کار میکنند حاضر نیستن یک کمک مالی انجام بدن یعنی من از رفیق میتونم قرض بگیرم و راحتم ولی با ایشون اصلا..یک سره هم به تیپ و ظاهرشون عیب میگیرم اخه کدوم زن همش یک طرح و پوشش داره اصلا خانوادتن کهنه پرستن خلاصه یکسره با هم گیریم باور میکنید دارم خنثی میشم/بابا کدوم زن اینقد بی حوصلس البته الان میگید تو اینجوریش کردی نه ایشون از قبلا هم همین جور بودن اصلا تو این مدت عقد یکبار چیز جدید ازش ندیدم (در جا دارم میزنم)راحت قهر میکنه مشکوکه به من در صورتی که من جز او با هیچکی نیستم. موقع خواب بعد چند روز که همو دیدیم یک بهونه در میاره و الکی قهر میکنه (1000 بار قهر کردیم و منمیرم جلو)راستش مشکل فکر میکنم خودمم هستم مثلا منفعل بودم و بیشتر شدم بهونه گیر شدم دارم خانممو تو اجتماع با همه دوخترا مقایسه میکنم البته با رضایت قلبی هم عقد نکردم

همانند شما کم نیست، همه اینها برمیگردد به تفکر غلط در مورد ازدواج ، خانمتون فقط شوهر میخواستن، شما هم همینجوری گفتید حالا یکاریش میکنیم!
عاقبت این مدل ازدواج کردن یا طلاق قانونی است، یا طلاق عاطفی ، همراه با عشق های جدید که توسط آدم های جدید وارد رابطه میشوند ، شما فکر کنید الان جدایی بهتر
است یا چند سال دیگر با بچه؟ بهتر است با مردانی که مشکل شمارا دارند نیز مشورت کنید
آنها میتوانند آینه شما باشند برای تصمیم گیری

.در مورد خودم میگم قرار نیس که من بشینم و همسرم خرج کنه ببینید به فکر بودن مهمه نه فقط هزینه کردن همسران شریک مال و حال و همه چیز هم هستن اگر مثلا خانمماقلا به فکرم باشه خوبه و قرار نیس که بنده سو استفاده کنم مگه اطرافیانم نیستند که خانمشون واسه همسرش ماشین گرفته و کسبو کار راه انداختن اتفاقا همسرش دلگرم تر میشه خوب حالا هر کسی در حد خودش ببینید یک مصداق میارم به همسرم میگم اینقد پول ضروری نیاز دارم واسه کارم کم اوردم فعلا وضعیتمو میبینی ایشون علاوه بر اینکه ندادند حتی حاضر نشدن پیگیر باشن یا اقلا بپرسن چکار کردی جور شد !این همرا ه نبودن مردو خشک میکنه



البته خانواده همسرم به شدت خسیس هستند و خداهم بهشو ن سخت میگیره دارم میبینم/ حتما میگید تو به اونا چکار داری خوب بنده با ملاک این که خانواده همسرم یکم به روز و دستو دل باز باشن همسرمو انتخاب کردم نه اینکه سالگرد ازدواج منو خانممو اصلا ندونن کی هس ..خرید نبردمش خودش چرا نمیره مگه اینجا کلاس درسه که من یک خانم 28 سالو درس بدم اخه شما که نمیدونید ایشون کار دارن و پول دارن!!!!! اونوقت لباساش در حد یک متکدی چند ساله ..واسم جشن تولد خودکار گرفته!!!!!!

من شمارا درک میکنم ،،
،شما با فرد اشتباهی میخواهید وصلت کنید ، بهتر است اگر با مشاور و راهکارهای دیگر تفکر ایشان تغییر نکرد، از فکر این ازدواج بیرون بیایید
شما طرز فکرتان متفاوت است و البته بد هم نیست،به نظرم پرتوقع نیستید ،خیلی زنها و مردها هستند که تفکر شمارا دارند ، خیلی زنها هستند که برای شوهرشان همه کار کرده اند، افتخار هم میکنند و شوهرشان هم در نتیجه این کارها، خیلی بیشتر به زنشان ارزش قائل است
به فکر این باشید که آیا زیر یک سقف و 24 ساعته با خانومتان با یک تفکر مغایر میتوانید زندگی کنید یانه