ریزش مو و اعتیاد پدرم و بیزاری از هویتم - چه کنم؟

[مهرآیین]

من با دید منطقی به رشته ها نگاه میکنم. در این مورد حرف زیاد هست ولی من یکی که دید اقتصادی به رشته های مختلف دارم. حالا یکی هم مثل شما هست که عاشق هنر میشه و شاید مسائل اقتصادی اونقدر براش حل شده است که از این جهت فکرش درگیر نباشه.

مسئله درآمد خوب خیلی مهمه، ولی نمیخوام علاقه شما رو نادیده بگیرم. آره رشته هنر یه آزاداندیشی خاصی به آدم میده، یه چیزی که ذهن یه هنرمند رو از بقیه مردم جدا میکنه و نوع نگاهش رو تغییر میده ولی ما داریم تو کشوری زندگی میکنیم که هنوز اکثریت مردم هنر رو یک تجمل میدونند. حالا شما باید یه تلاش مضاعف نسبت به سایر رشته ها داشته باشی تا بتونی تازه به درآمدی برسی که بقیه افراد در سایر رشته ها دارند با تلاشی کمتر از شما همون درآمد رو بدست میارن.

مسئله دوم که شما هم در حرفهاتون اشاره کردید، بحث این بود که شما میگین کشش درس خوندن و کتابهای قطور رو دیگه ندارید، خب این تیکه حرفها حق با شماست، ولی از اون ور هم اینو در نظر بگیرید که وقتی یه سوال در رشته های مختلف از شما میشه جواب سوال یکیه، ولی تو هنر یه سوال جوابهای مختلف داره اینجاست که تفاوتها مشخص میشه. اونوقت اگه دانشگاه باشید شاید استاد از سبک کار شما خوشش نیاد، اگه بازار کار باشه کارفرما میگه اصلا این چیه که واسه من آوردی و اونوقت به کارتون که اون وقت دیگه مثل بچه شماست (از نظر احساسی میگم) اشکالهای مافوق تصورتون میگیره.

نوشته هام یکم زیادی بار منفی پیدا کرد ولی اگه انگیزه و توانایی لازم رو در خودتون می بینید، سختیهاش هم براتون شیرین میشه.

من تواناییهای شما رو نمی شناسم. شما به رشته پزشکی میگید نه، شاید روزی برگردید و بعد از سالها به خودتون بگید که ای کاش پزشکی میخوندم. وقتی که سرتون به سنگ واقعیت جامعه ما خورد. نه فقط رشته پزشکی که حتی چند رشته پرکاربرد دیگه که از نظر مالی هم خیلی جای پیشرفت داره.

من یکی که اعتقادی به عشق و علاقه در رشته ندارم، من میگم برای موفقیت در یه رشته حالا هر رشته ای که میخواد باشه: اول توانایی ها و نقاط ضعفتون رو بشناسید و ببین چقدر برای اون رشته توانا هستید، بعد پشتکار و تلاش، و بعد مقداری انگیزه و علاقه برای استارت و شروع در رشته مورد نظر.

فکر میکنم تو تاپیک شما طولانی ترین پست هایم رو نوشتم، و دیگه نکته خاصی به نظرم نمیاد. از خواندن نظرات سایر دوستان و همفکری و راهنماییشان استفاده میکنم.

در مورد سوالی که در نقاشی هم پرسیدید بله طرز فکرتون درسته، اصلا مبانی نقاشی از فرم و طراحی صرف شروع میشه و رنگ و رنگ شناسی در مراحل بعده. یه نقاش خوب اگه طراحی رو بلد نباشه مثل یه بنای ماهر است که بخواد بنایی محکم روی آب بسازه.