خود درگیری ذهنی نسبت به قیافه و اندام خانمم

[sara 65]

بحث اوایل زندگی مشترکه، یعنی یه آدم چه زن چه مرد نباید اونقدر به زندگی مشترکش بها بده که حداقل همون اوایل به چشم همسرش عالی به نظر میاد؟؟ صد در صد همین مواردو یک آقا هم باید رعایت کنه چون به نظرم این یک جور احترام به آدمیه که میخوای یه عمر باهاش زندگی کنی، شما خودتون تو ذوقتون نمیخورد اگه تو اولین دیدارها با همسرتون شلخته و نامرتب میومد؟
ظاهر مناسب کافی نیست اما مطمئنا اولین چیزیه که به چشم میاد. همون اول زندگی که مشکلات و مسائل مختلف تو زندگی سرریز نمیشه که طرف بتونه کمالات طرف و توانایی و صبرش رو ببینه و بسنجه، چیزی که اول میبینه ظاهره و در واقع همین هم برای من تلنگر بوده. مثلا آقای جوادیان با اینکه این همه از کمالات خانومش تعریف میکنه اما باز هم تو همون ظاهری مونده که اول دیده. (منظورم از ظاهر اینجا چهره هم نیست که دست خود آدم نباشه، منظور من همون کارهای کم هزینه ایه که میشه برای جذاب تر شدن خودمون انجام بدیم و گاهی دریغ میکنیم)
من به اون خانومایی که صبح تا شبشون رو تو آرایشگاه و بازار میگذرونن دید خوبی ندارم اما اهمیت ندادن به ظاهر رو هم واقعا باعث پایین آورن شخصیت زن میدونم. نمیتونیم هیچ اهمیتی به خودمون ندیم اما توقع داشته باشیم دیگران بهمون اهمیت بدن و برامون ارزش قائل بشن.
من کاملا متوجه حرفای شما هستم و میدونم شما هم میدونین من چی دارم میگم. یک سری ارزش ها و تفکرات هستن که ما باهاشون بزرگ شدیم و قبولشون داریم و شاید برامون سخت باشه قبول کنیم که اون تفکرات رو بذاریم کنار. اما حداقل من مجرد باید بدونم دیگه با اون حرف ها و شعارها ممکنه نتونم دل همسرمو به دست بیارمو و باید به یه تعادلی خودمو برسونم.
آقای جوادیان ببخشید که تاپیکتون تا حدی به حااشیه رفت. براتون آرزوی خوشبختی دارم