عاشق زندگیم و همسرم هستم ولی جاریم شده درد زندگیم

[شادی ظهوریان]

سلام عزیزم
واقعا سعی کن خودتو با نگاه کردن به نیمه پر لیوان سرگرم کنی. البته حتما به این نتیجه میرسی که نکات مثبت از نصف لیوان هم بیشتر هستند. این موضوع خیلی کوچیکه. و بعدا خدای نکرده اگر یه مشکل بزرگتر برات پیش بیاد اونوقت میفهمی که این موضوع و اون آدم اصلا ارزش اینو نداره که انرژیتو ، شادابی خودت و زندگیت و وقتت رو و حتی فسفرای مغزتو براش هدر بدی.
ببین منم یه مدت روی یک چیز بیخود هر روز حرص میخوردم. و با شوهرم درد و دل میکردم. از آخر چند بار توی دعوا به من گفت همون فلانی از تو بهتره و لابد تو یه چیزیت هست که باهات اینطور رفتار میکنه. پس سعی کن هم حساسیت خودتو بیاری پایین هم دیگه به شوهرت تا جای ممکن نگی. به هر حال خودشم میبینه. و اگر یه روز شوهرت خواست مثلا اونا رو دعوت هم بکنی شما بحرفش بکن و احترام خودت رو هم بذار. چون اگه شما بخوای تلافی کنی اونوقت ممکنه بازم شوهرت بگه خب خودت فلان کارو کردی و اینا. یه جورایی خودشیرینی میشه پیش آقا تون و حتی کسایی که دورتر هستن.
یه چیز دیگه دقت کردی ما آدما نسبت به خیلی چیزا که میتونیم حساس باشیم نیستیم؟ منظورم اینه این عدم حساسیت رو میتونی در خودت ایجاد کنی. مثلا یه بنده خدایی میگفت من به سر و صدای همکلاسیم خیلی حساس بودم و اون با حرف زیاد زدن نمیذاشت درس بخونم. یه روز موقع درس خوندن در خانه فهمیده که این کولر عجب صدایی داره ولی چرا من تا حالا اصلا نمیشنیدمش؟ پس از این به بعد صدای دوستم مثل صدای کولر.... و اونم موفق شده بود که چه کسی حرف بزنه چه نزنه روی درسش تمرکز کنه.
جاری شما هم مثل یک فامیل دور فرض کن چه انتظاری داری ازش. ولش کن بابا. خیلیا ممکنه به آدم بی احترامی کنن (به دلایلی که اصلا نمیدونیم) ما که نمیتونیم وقت بذاریم همه رو از خودمون راضی کنیم. به هدف های خودت فکر کن (اگر برنامه ریزی نداری برای خودت این کارو بکن چون باعث میشه فکرت به خودت مشغول باشه تا بقیه). ولی در عین حال وظیفه خودتم درست انجام بده. ینی شما احترامتو بذار به اندازه.
قرار نیست همیشه شرایط همین طور بمونه. چون کسی از فردا خبر نداره. پس غصه نخور که باید همیشه اینو تحمل کنم.
و یه سخن دیگه این که ما نمیتونیم همه دنیا رو فرش کنیم ولی میتونیم خودمون کفش پامون کنیم.
البته این نظر من بود. امیدوارم بدردت بخوره.
امیدوارم خیلی خیلی خوشبخت و موفق باشی.