می دونم سخته ولی عزیزم هرچه زمان بگذره درمانش دشوارتر می شه. برید با یک روان پزشک خوب (مثلا کسی که تو بیمارستان روان پزشکی شهرتون ویزیت می کنه ) صحبت کنید و اگر صلاح دونست بستری اش کنید. این طوری اگر پیش بره زندگی اش نابود می شه. در ضمن اون حساسیتی که گفتی از وسواسشه متاسفانه.
آقا هادی، کسی که دچار بیماری شده یعنی بخش اراده و تصمیم گیری مغزش تحت تاثیر شدیده و به هیچ وجه توان جلوگیری از اعمال و افکار وسواسی رو نداره. خودش هم از همه بیشتر زجر می کشه. حرف شما مثل اینه که به بیماری دیابتی بگیم به جای مصرف انسولین، قوی باش و اراده کن تا خوب بشی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)