اذیت های نا پدریم و بی مسئولیتی پدرم

[raha74]

با سلام و احترام
با توجه به دقت و تمرکز و توجه به دو نقل قولی که از شما در ذیل آوردم لطفا ادامه مطالبم را پیگیری کنید.









1 - حضانت معمولا با پدر هست. پس اگر شما نزد مادرتون هستید نشان از این می دهد که مادرتون آنقدر هم که می گویید بی خیال نیست.


2 - اینکه شما می گویید هنگام گفتن مشکلات ناپدریم به پدر خودم او می گوید به من ربطی ندارد. نشان می دهد که این مسئله عقبه طولانی دارد.
شما همین الان فرزند پدرتون نشده اید. 21 ساله هست که فرزند پدرتون شده اید. آیا شما فرزند مهربان، و با مدارا و صبری برای پدرتان بوده اید و با او طی این سالها ارتباط داشته اید، یا به خاطر کدورتی که بین پدر و مادرت بوده است، در حاشیه بوده ای. و هیچ توجهی به احساسات و شرایط پدرتان و توقعاتشان نداشته اید ؟! (دقت کنید من اطلاعی ندارم این سئوالات و صحبتهایم از روی احتمالات هست و درخواست تفکر بیشتر روی آنها دارم)









3 - اگر شما در منزل ناپدری این شرایط را داشته اید که دانشجوی 2 دندانپزشکی باشید، به این معنی هست که ناپدری شما علیرغم همه سخت گیری ها و مشکلاتی که برایتان داشته است، اما این شرایط هم به هر حال برای ادامه تحصیل شما ایجاد کرده است.





نتیجه گیری:
اینکه مراجعی بگوید، پدرم بی توجه، ناپدریم اذیت کن، مادرم بی خیال، اما من رشته انتخاب کردم و سال دوم دندانپزشکی هستم. پذیرفتنی نیست.
این به معنی سوگیری هست.
یعنی چه؟
یعنی فرد روی ضعف و خطاها و روشهای اشتباهات دیگران متمرکز هست و روی نقاط مثبت خود



در آنچه که توضیح دادی جای دو مقوله بسیار بسیار خالی هست که فقط اگر آنها را باز کنی رمز بیرون رفت شما از این مخمصه پیش می آید.
آن دو مقوله
1 - در مورد ضعفهای خودتون و انتقادهای مادر و پدر و ناپدری خود را به خود به دقت و با مصداق شرح دهید.

2 - نقاط قوت پدر، ناپدری و مادرت را هم در کنار ضعفهایشان به دقت توضیح دهید. و انتظارات خود را هم نسبت به آنها در همه جوانب باز کنید.


این دو مقوله بالا سرمایه و پتانسیلی هست که ما می توانیم به کار بگیریم تا در خصوص آن مشکلات به نتیجه برسیم. طبیعی هست اگر همه خوبی ها شما باشید و همه بدیها مادر، پدر و ناپدریت باشند. آن وقت شما باید همیشه مرثیه خوانی احساسی در مورد مشکلاتتان را ادامه دهید.

سلام و خسته نباشین
مواردی که ذکر کردین نیاز به توضیح دارن
1-من الان 21 ساله هستم و پدر و مادرم 8 ساله که بودم از هم جدا شدن و اون موقع سر من کشمکش داشتن و هیچکدوم من رو نمیخواستن(مقداری یادمه و مقداری هم برام تعریف کردن)
و بعد از اون کشمکش ها و نتایجی که گرفتن بنده با مادرم خونه ی پدربزرگم مستقر شدیم پدرم کارشون تجارته و همیشه مسافرتن و من خیلی کم میبینمشون چون شهر زندگیمون متفاوته مثلا شاید عید به عید 2 سال یکبار
مادر بیخیال رو از جهت حمایت گفتم چون مادرم در مقابل شوهرش همه ی حق رو به ایشون میده و اجازه ی هرنوع دخالتی در زندگیه منو به ایشون واگذار کرده و اصلا براش مهم نیست تصمیمی که شوهرش میگیره درسته یا غلط
2-ببینین پدر من همونطور که گفتم محل زندگیشون متفاوته و بیشتر مسافرته و من دو سال یکبار میبینمش و بیشتر تماس تلفنی اونم از جانب من هست.
من هم تا 18 سالگی تنهایی نمیتونستم مسافرت کنم و به شهرشون برم و مادر و شوهرش هم اجازه نمیدادن مگر اینکه پدرم بیان دنبالم شهر ما.و چون همسر پدرم زیاد تمایل نداره پدرم با من مرتبط باشه این مشکل باعث شده پدرم از من دورتر بشه و مسائل منو واگذار کنه به افرادی که بزرگم کردن.
3-من با 1 سال پشت کنکور بودن قبول شدم اونم تحت شرایط زیر:
1-مدام جنگ و دعوا سر درس خوندن من
2-تهمت های بیشتر ایشون در طول 2 سال تلاش من برای خوندن
3-سال اول رتبه ای در حد رفتن به دارو سازی یا پزشکی آوردم ولی نذاشتن انتخاب رشته کنم
و گفتن حق نداری دانشگاه بری
و درنهایت سال بعد که قبول شدم به قدری جنگ و دعوا شد که درنهایت من مجبور شدم به جای پدرم که بی هیچ وجه راضی نمیشد بیاد صحبت کنه با پدربزرگم صحبت کردم(پدرپدرم که پارسال فوت شدن)و درنهایت تونستم با کمک پدربزرگم به دانشگاه برم.البته الانم که دانشگاه میرم و مورد ازدواجو بیان کردم شوهرمادرم میگه دیدی گفتم نباید بذاریم بره دانشگاه و هزار تهمت و حرف دیگه ....



نقاط ضعف من:صبور نیستم،حرف زور اطرافیان برام قابل قبول نیست و باعث دعوا میشه،توقعم از پدرم که البته فکر نمیکنم بی مورد باشه و خودرای
پدرم:مخارج من رو دیر به دیر پرداخت میکنه یا اصلا بعضی ماه ها نمیده در صورتیکه وضع مالیشون بسیار خوبه،مواقعی که بهش زنگ میزنم خیلی بد برخورد میکنه درصورتیکه با اعضای خانواده ی خودش خیلی خوبه،من براش مهم نیستم و ...
مادرم: مشکلش اینه که منو سپرده به شوهرش و هیچ دخالتی توی تصمیم هاش نمیکنه
خودشون 1 دختر و پسر دیگه دارن که با اونا رفتاری 180 درجه متفاوت تر از من دارن
ناپدری:شکاک به من و همیشه درحال تهمت زدن،جلوگیری پیشرفت من،جلوگیری از شادی و رفت آمد من با دوستان و بعضی مواقع خانواده


نقاط قوت پدر:دو سال یکبار که میبینمش کمی خوش اخلاق میشه و دستو دلباز
ناپدری:فقط زمانی که بچه هاشون رو تحویل بگیرم بهتر میشه البته نه اینکه من باهاشون بد باشم نه،من همیشه سرم تو کار خودمه و هروقت بیکار باشم کمی به اون ها هم توجه میکنم
مادرم:کلا خوبه غیر از مورد بالا