سلام دوباره
به نظر من مادرشوهرا هم مثل مادرزن ها و همه ی انسان های دیگه ممکنه اشتباه کنن اما نمی دونم این چه علتی داره که اشتباهاتشون خیلی به چشم میاد و مثلا اگر یه حرفی بزنن آدم فکر میکنه قصد کنترل دارن! یا می خوان پسرشون رو کنترل کنن! یا اصلا می خوان توی زندگی مشترک ما اعمال نفوذ کنن!
توی این تاپیک قراره فقط از خوبی ها بگیم:
تجربه من: گاهی وقتا نگاهم خیلی نا منصفانه میشه و فقط عیب های مادرشوهرم رو میبینم اما بعد ها که میفهمم اشتباه کردم سعی میکنم نگرشم رو به رفتارشون اصلاح کنم.مثلا:
-از اینکه مادرشوهرم به من و همسرم میگه "اخه این وقت شب کجا میرید؟نمیشه فردا برید فلان جا؟" ناراحت نشم و اینو بذارم به پای علاقه اش نه کنترل گری و دخالت!
-فهمیدم هرگز نباید جواب حرف اشتباه مادرشوهر را پیش جمع بدم مگر با احترام و اگه به من مربوط باشه.
-فهمیدم رفتار با مادرشوهر در جمع باید بسیار سیاستمدارانه و توام با احترام و محبت باشه.
-باید بپذیریم مادرشوهر و پدرشوهر مثل مادر و پدر از اقوام درجه 1 ما هستند پس هرگز از انها پیش غیر خصوصا اقوام عیب جویی نکنیم. (هرگززززززززز) چون در درجه اول خودمان بی خرد به نظر می رسیم شاید در کوتاه مدت خالی بشیم اما این یه احساس موقتیه . اگر واقعا قصد کمک گرفتن داریم می تونیم به مشاور و یا یک معتمد رازدار مطالبمون رو بگیم و کمک بخوایم.
- اگه بشینم و صادقانه فکر کنم می بینم گاهی حرفایی زدم که میشد یه برداشت های دیگه ای ازش کرد(خودمونیما گاهی هم عمدی بوده چون می خواستم کم نیارم) اما خدای نکرده اینارو مادرشوهر بگه تحمل ندارم و می رنجم. این که نشد منطقی!!!! می دونم اما آدم توی هیجان این چیزا سرش نمیشه که یهو ناراحت میشه یا عصبانی میشه.خوبه که وقتی شرایط خوبه و آروم یکم بیشتر عیب های خودمون و خوبی های دیگران هم ببینیم.
فعلا همینا
منتظر مطالب انرژی بخش شما هم هستم...
خودم خیلی به خوندن مطالب یا لینک های مرتبط شما مشتقام تا بتونم زندگی نوپای خودم رو بهتر دریابم.پیش به سوی خوشبختیییییییییییی![]()







) اما خدای نکرده اینارو مادرشوهر بگه تحمل ندارم و می رنجم. این که نشد منطقی!!!! می دونم اما آدم توی هیجان این چیزا سرش نمیشه که یهو ناراحت میشه یا عصبانی میشه.خوبه که وقتی شرایط خوبه و آروم یکم بیشتر عیب های خودمون و خوبی های دیگران هم ببینیم.

علاقه مندی ها (Bookmarks)