سلام دوستان عزی
میشه اقایون سایت نظرشون رو بگن
خب از اونجایی که من همه تلاشم رو کردم
و فهمیدم مادرشون بر اساس رفتارهای من که باهاشون خیلی زود صمیمی شدم و احترام زیادی گذاشتم خیلی توقعشون از من بالا رفته و من الان میفهمم که چه اشتباهی کردم که باهاشون روراست بودم و سیاست نداشتم
همسرم بهم علاقه ای ندارند و این منو بسیار عذاب میده
پشیمون که خودم نگشتم برای خودم شوهر پیدا کنم عاشقانه ازدواج کنم
نه اینکه این همه محبت من اصلا به چشمش نمیاد
خیلی سختمه که بهم نمیگه مرگش چیه چیه که اونو اونقدر ازار میده که کل موهای بدنش سفید شده
چرا اومد جلو که منو بدبخت کنه گناه سادگی من چیه که این همه توی این 26سال عمرم کشیدم پس کو پاداش پاکی و نجابت
پشیمون که با پسری دوست نشدم که خودم برای خودم شوهر پیدا کنم پشیمون از ازدواج سنتی
همیشه فکر میکردم ازدواج سنتی خیلی خوبه معنی نداره دختر با صدتا پسر دوست بشه که یکیش به ازدواج ختم بشه
و این افکارم همه غلط از اب دراومد
فکر میکردم عشق بعد ازدواج بهتره قشنگتره اما برای من این معادله کلا غلط بود








علاقه مندی ها (Bookmarks)